ฉู่เจากินเนื้อย่างไม้ที่สามจนหมด แล้วกลับไปที่หัวเรือ ก่อนหยิบหีบเหล็กดำที่ได้รับเป็นรางวัลออกมา
หีบเหล็กดำมีขนาดใหญ่กว่าหีบไม้ธรรมดาเล็กน้อย เป็นลูกบาศก์ด้านละ 60 เซนติเมตร
【กัปตันฉู่เจาเปิดหีบเหล็กดำ ได้รับ: ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ 1 ชิ้น เมล็ดแตงโมไร้เมล็ด 1 ถุง ผ้าอนามัยชีตู้โขง (ชุดกลางวันและกลางคืน) 10 ชิ้น ไม้ 50 หน่วย】
【ต้องการแยกชิ้นส่วนหีบเปล่าหรือไม่】
“ใช่!”
ฉู่เจามองกองห่อสินค้าตรงหน้า แล้วหันไปทางพวกสาว ๆ “ใครก็ได้ช่วยเอาของพวกเธอไปที”
【กัปตันฉู่เจาแยกชิ้นส่วนหีบเหล็กดำ ได้รับ: ไม้ 5 หน่วย เหล็ก 3 ก้อน ตะปู 30 ตัว】
เวินหลิงเอ๋อร์กระโดดพรวดตรงไปหาเมล็ดแตงโม “เยี่ยมไปเลย! พลังพิเศษของซูซูช่วยเร่งการเติบโตของพืชได้ อีกเดี๋ยวเราก็จะมีแตงโมกินแล้ว”
เจียงหว่านโหรวมองเธอราวกับเห็นคนโง่ “แน่ใจนะว่าไม่ต้องเอาเมล็ดลงดินก็โตได้เลย?”
เวินหลิงเอ๋อร์หันไปมองซูซู “ไม่ได้เหรอ?”
ซูซูครุ่นคิด “พลังพิเศษของฉันทำได้แค่เร่งการเติบโตของพืช แต่พืชต้องดูดซึมสารอาหารจากดิน น่าจะต้องใช้ดินนะ”
เวินหลิงเอ๋อร์ตบมือฉาด
“ก็แค่ดินไม่ใช่เหรอ? ฉันจะไปหาซื้อในช่องทางเดี๋ยวนี้แหละ”
พูดจบ เธอก็นั่งลงตรงนั้นด้วยสีหน้าฮึกเหิม ก่อนเปิดช่องทางเพื่อประกาศรับซื้อ
สวีจือเซี่ยก้าวยาว ๆ เข้าไป หยิบผ้าอนามัยชีตู้โขงใส่กระเป๋าเป้แล้วเดินจากไป
ฉู่เจางีบพักที่หัวเรือครู่หนึ่ง พอตื่นขึ้นมาก็ฟื้นแรงได้เกือบเต็ม เขาหันกลับไปมองพวกสาว ๆ
ถังเหยียนกับผู้หญิงอีกสามคนยังย่างเนื้ออยู่ ก่อนหน้านี้ย่างไว้มากพอสำหรับสิบคนกินทั้งวัน ใครจะคิดว่ามื้อเดียวก็หมดเกลี้ยง ตอนนี้พวกเธอจึงเตรียมอาหารเย็นกับอาหารเช้าของวันพรุ่งนี้ล่วงหน้า