เดิมทีฝูงปลานี้มีทั้งหมดสิบสามตัว รวมกับตัวที่ขายไปก่อนหน้านี้ เย่หยางจับใส่ถังปลาไปทั้งสิ้นเก้าตัว
ส่วนที่เหลืออีกสี่ตัว ล้วนเป็น “ปลาวัยเยาว์” ตัวเล็กที่สุดในฝูง ตอนนี้พากันหดตัวอยู่ตามมุม สั่นไม่หยุด
เมื่อเห็นเพื่อนร่วมฝูงหายไปทีละตัวสองตัว ในที่สุดปลาน้อยทั้งสี่ก็ทนไม่ไหว หนีหายไปกลางดึก ราวกับเก็บข้าวของเผ่นหนี แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย
เรื่องนี้เย่หยางไม่เก็บมาใส่ใจแม้แต่น้อย
ถึงอย่างไรพวกตัวใหญ่เนื้อแน่น น้ำหนักเกินร้อยจินก็เข้าไปอยู่ในถังปลาของเขาหมดแล้ว ที่เหลือมีแต่ตัวเล็ก ๆ ต่อให้รวมกันก็หนักแค่ไม่กี่สิบจิน ขายได้ราคาไม่เท่าไร อยากไปก็ไปเถอะ
ตลอดสามวันนี้ นอกจากตั้งใจตกปลาแล้ว เย่หยางยังวางเหยื่อห่วงไปหลายรอบ แถมยังวางกรงปูไว้หลายใบ ด้วยยาเรียกปลาขวดนั้นที่ส่งกลิ่นหอมทันทีเมื่อสัมผัสน้ำ ปลาที่อยู่ใต้แนวปะการังก็เหมือนถูกมนตร์สะกด ต่างพากันแย่งกันพุ่งชนเบ็ด มุดเข้าไปในกรง
เดิมทีทะเลแถบนั้นมีปลามากจนแทบนับไม่ถ้วน แต่หลังจากถูกเขาตกบ้างจับบ้างอยู่สามวันเต็ม จำนวนปลาที่มีชีวิตก็ลดลงไปมากกว่าเจ็ดส่วนทันที
พูดกันตามตรง สิ่งที่เย่หยางทำมันเหมือนตกปลาตรงไหนกัน นี่มันรวมร่างระหว่างภารโรงใต้ทะเลกับเครื่องเก็บเกี่ยวปลาไปแล้วชัด ๆ!
ตลอดสามวันที่ยุ่งหัวหมุน ยอดเงินในบัญชีธนาคารของเขาพุ่งสูงขึ้นไม่หยุด จนทะลุสามล้านไปเรียบร้อย!
แค่ตกปลาอย่างเดียวก็ทำกำไรสุทธิได้ถึงสองล้านเต็ม ๆ ในจำนวนนั้น ปลาเก๋ายักษ์ทั้งแปดตัวขายได้เงินมากกว่าหนึ่งล้านแปดแสน