ขณะนี้ กลิ่นหอมเข้มข้นจากยาเรียกปลาลอยมา สำหรับพวกมันแล้ว กลิ่นนี้ก็เหมือนคนที่หิวโซได้กลิ่นหมูสามชั้นตุ๋น จะอดใจไหวได้อย่างไร
เย่หยางรู้ดีว่ากลิ่นนี้เย้ายวนเพียงใด ฝูงปลาต้องพากันกรูเข้ามาเหมือนคนแห่ไปตลาดนัด กินเหยื่อต่อกันทีละตัวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ใช้เวลาไม่ถึงสิบกว่านาที เหยื่อห่วงสองตะกร้าก็ถูกหย่อนลงทะเลจนหมด แต่ละเส้นลงตรงตำแหน่งพอดี บริเวณแนวปะการังที่เป็นแหล่งพักของปลาจวดเหลืองใหญ่
ที่เหลือก็มีแค่รอ รอให้พวกมันว่ายตามกลิ่นเข้ามา รอให้อ้าปากกินเหยื่อ แล้วรอให้ตกขึ้นมาทีละตัว
พอหย่อนเบ็ดเสร็จ เย่หยางก็ถอนสติกลับมาโดยไม่ลังเล
จะรีบแอบดูไปทำไมกัน? เก็บความลุ้นไว้บ้างถึงจะสนุกกว่า
ถ้าเห็นของที่จับได้ล่วงหน้า ความตื่นเต้นตอนดึงเบ็ดขึ้นที่ทำให้หัวใจเต้นแรง มือมีเหงื่อออก ก็คงหายไปหมด
การออกเรือหาปลานั้น จะหาเงินได้ก็สำคัญอยู่หรอก แต่ที่ได้ลุ้นระทึกนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้สนุก
ดังนั้นคราวนี้เขาจึงอดใจไม่แอบดูแม้แต่ครั้งเดียว เพื่อสัมผัสความตื่นเต้นเหมือนเปิดกล่องสุ่มตรงหน้า
ระหว่างรอให้ปลากินเหยื่อ เย่หยางพับแขนเสื้อขึ้น ช่วยเย่เสี่ยวหยูกับสาวๆ อีกหลายคนขอดเกล็ดและควักไส้ปลา
ปลาตองเบี้ยวที่จับได้จากอวนทั้งเจ็ดครั้งก่อนกองพะเนินเป็นภูเขา มีอยู่หลายพันตัว!
สาวๆ ทำจนเมื่อยแขน ซอกเล็บเต็มไปด้วยกลิ่นคาวปลา แต่ตอนนี้เพิ่งจัดการไปได้ครึ่งเดียว