ขณะนั้น ฝูงปลาตองเบี้ยวกำลังว่ายเล่นอย่างสบายอารมณ์อยู่ในน้ำ จู่ๆ ก็เห็นเงาดำพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
พอมองให้ชัด ก็พบว่าเป็นวาฬเพชรฆาตตัวหนึ่ง! ฝูงปลาตองเบี้ยวพลันระแวดระวังตามสัญชาตญาณ สะดุ้งพรึ่บแล้วหันหลังหนีสุดชีวิต
สัญญาณเตือนภัยที่บรรพบุรุษถ่ายทอดกันมา “วาฬเพชรฆาตมาแล้ว! รีบหนีเอาชีวิตรอด!” ในตอนนี้ได้ผลยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น
แต่คราวนี้พวกมันดันวิ่งผิดทิศตั้งแต่แรก ไม่ได้ว่ายไปทางอวน
แต่ไม่เป็นไร ปังหูเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว
มันไม่กัด ไม่ไล่ตามติดๆ แค่คอยวนเวียนและขวางอยู่ตามขอบฝูงปลา บางทีก็ทำท่าหลอกล่อ ราวกับสุนัขเลี้ยงแกะกลางทะเลไม่มีผิด ฝูงปลาถูกมันไล่ต้อน มันชี้ไปทางไหน ฝูงปลาก็ว่ายไปทางนั้น
ไม่ถึงสิบนาที ฝูงปลาก็ถูก “กล่อม” ให้เปลี่ยนทิศทาง พุ่งตรงไปยังปากอวน
แล้วผลเป็นอย่างไรน่ะหรือ? ปลาตองเบี้ยวเรียงแถวกันราวกับกำลังต่อคิวรับของ ว่ายเข้าไปในตาอวนทีละตัวอย่างมึนงง บางตัวอยากหยุด แต่ตัวที่อยู่ข้างหลังก็ดันกันอุตลุด จึงหยุดไม่ได้เลย
ฝูงปลาขนาดใหญ่ที่มีอยู่หลายพันตัว ถูกกวาดเข้ามาได้เกินครึ่งในพริบตา อย่างน้อยก็สามพันตัว ทั้งหมดติดอยู่ในอวน ดิ้นกระเสือกกระสนกันเต็มที่
ปลาที่เหลืออีกหลายร้อยตัวตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พากันว่ายหนีกระจัดกระจาย สะบัดหางแล้วพุ่งลงไปในชั้นน้ำคนละทิศทาง
แต่เจ้าพวกปลานี่ แม้จะกลัวอันตราย ทว่าลึกๆ แล้วยังคงชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง