ตั้งใจแค่หาปลาแบบชิลๆ แต่ทำไมจับบลูฟินได้เต็มท้องเรือ?

ตอนที่ 125 เร็วเข้าไว้พวกเรา เวลาคือเงิน!

6 นาที· 1.3K คำ

“วันนี้วันดีอะไรนักหนาเนี่ย? หรือเทพเจ้าแห่งโชคลาภหอบถุงป่านมายืนรออยู่หัวเรือผมแล้ว?!”

“เมื่อกี้เพิ่งจับปลาเก๋ายักษ์ได้มูลค่าหลายล้านไปหมาดๆ แป๊บเดียวก็มีเซอร์ไพรส์สุดยอดมาให้อีกแล้วเหรอ?!”

ใช่แล้ว บนภาพโซนาร์มีจุดสีแดงแน่นขนัด เชื่อมต่อกันเป็นผืนทะเลสีเลือดเลยทีเดียว!

นี่คือฝูงปลาคอดแอตแลนติก!

ปลาชนิดนี้เป็นของขึ้นชื่อที่คนในวงการอาหารทะเลทั่วโลกแย่งกันซื้อ

เนื้อสดนุ่ม ก้างน้อย แถมยังมีคุณค่าทางอาหารสูงมาก เมนูในร้านอาหารที่เขียนว่า “ปลาคอดทะเลลึก” สิบเมนูจะมีสักแปดหรือเก้าเมนูที่หมายถึงปลาชนิดนี้ ที่สำคัญคือพวกมันไม่เคยว่ายอยู่ตัวเดียว แต่จะยกกันมาทีเป็น “กองทัพ” ขนาดใหญ่

ปลาหลายแสนตัวรวมฝูงว่ายไปด้วยกัน ราวกับสายน้ำสีเงินที่เคลื่อนที่ได้ นักวิทยาศาสตร์บอกว่าปลาที่นำฝูงคือ “ปลานำทาง” ผู้มากประสบการณ์ คอยนำฝูงว่ายไปตามเส้นทางที่กำหนด

ฝูงปลาคอดตรงหน้านี้น่าจะกำลังอพยพไปวางไข่พอดี แล้วดันมาชนเข้ากับหัวเรือของพวกเขาเข้าให้!

ภาพตรงหน้าจะตื่นตาตื่นใจขนาดไหนกัน?

แค่มองลงไปในทะเลก็เห็นแล้ว

เงาปลาแน่นขนัดเต็มไปหมด เบียดกันจนดูราวกับน้ำทะเลข้นหนืด มองแล้วชวนให้หนังศีรษะชาไปหมด

เย่หยางกวาดตามองคร่าวๆ

จำนวนปลาทั้งหมดต้องเกินสามแสนตัวแน่นอน ปลาตัวเล็กที่หนักไม่ถึงครึ่งจินมีอยู่ครึ่งหนึ่ง พวกมันลอดออกไปทางช่องตาข่ายขนาดใหญ่หมดแล้ว

แต่ปลาตัวโตที่เหลือ แต่ละตัวหนักอย่างน้อยสองถึงสามจิน อ้วนมันจนแทบมีน้ำมันไหลออกมา!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป