ตั้งใจแค่หาปลาแบบชิลๆ แต่ทำไมจับบลูฟินได้เต็มท้องเรือ?

ตอนที่ 70 ได้เวลาลงมือทำงานเสียที!

6 นาที· 1.4K คำ

หลังจากนอนเต็ม ๆ สองชั่วโมง ในที่สุดเขาก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ลุกพรวดขึ้นมาอย่างคล่องแคล่วแล้วเดินตามเมิงเมิงไปยังเตาไฟในแคมป์

มื้อกลางวันเป็นบะหมี่ซีฟู้ดง่าย ๆ ชามหนึ่ง:

ปูสีเหลืองทองดูน่ากิน เนื้อปลาสดนุ่มราวกับมีน้ำฉ่ำอยู่ในตัว กุ้งแดงใสเป็นประกาย หอยตลำดึกอวบอิ่ม ส่วนเนื้อหอยทะเลก็เคี้ยวหนึบเพลินปาก

วัตถุดิบทั้งหมดนี้เป็นของที่สาว ๆ ลงมือเก็บขึ้นมาเองตอนออกหาของทะเล รสชาติสดอร่อยจนแทบอยากกระโดดโลดเต้น

พอกิน “บะหมี่ซีฟู้ดรสชาติแบบเกาะ” มื้อนี้เสร็จ แผนเดินทางกลับก็เป็นอันตกลงเรียบร้อย:

ทริปเที่ยวเกาะหยกมรกตสองวันจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ ณ ที่แห่งนี้

วันที่สามของวันหยุดยาว พวกเขาจะกลับไปพักผ่อนปรับตัวที่หมู่บ้านประมงก่อน พรุ่งนี้เช้าเย่หยางจะพาพวกเธอออกทะเลทอดแหจับปลา เปลี่ยนรูปแบบเที่ยวให้สนุกกันเต็มที่

“เก็บของกันเถอะ กลับบ้านกัน!”

เย่หยางคว้าเป้ขึ้นมาอย่างรวดเร็วด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือกวักเรียกทุกคน สาวทั้งสี่กระโดดโลดเต้นตามหลังไป ส่วนเกาะเล็ก ๆ ก็ค่อย ๆ เล็กลงเรื่อย ๆ อยู่เบื้องหลัง

พอเข้าบ้าน เย่หยางก็ไม่ทันแม้แต่จะเปลี่ยนรองเท้า รีบตรงไปบ้านเย่ไห่หล่างที่อยู่ติดกันทันที

ต้องไปรับฮุยฮุยน้อยกลับมาเป็นอย่างแรก!

ไม่ได้เจอกันสองวัน ในใจรู้สึกว่างโหวงเหมือนขาดอะไรไปชิ้นหนึ่ง

หลังจัดการเรื่องอาหารการกินและความเป็นอยู่ของฮุยฮุยน้อยเรียบร้อย เขาก็หันหลังวิ่งกลับห้องตัวเอง โครม! เขาทิ้งตัวลงบนเตียง แล้วผล็อยหลับไปทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป