ตอนที่ 213 สตรีไลฟ์กลุ่มที่ถูกแฉจนพัง vs พี่ใหญ่สายเปย์อันดับหนึ่งทั่วทั้งเน็ต (8)
ตีสี่ครึ่ง เซียวฉือพลันลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง หายใจหอบถี่ หัวใจเต้นกระหน่ำราวกับจะกระเด็นออกมาจากอก
เหงื่อชุ่มเต็มหน้าผาก ชุดนอนผ้าไหมแท้ที่แผ่นหลังก็เปียกโชกแนบติดผิวจนเหนอะหนะ
เขาฝันไป
ในฝันมีแสงเงาพร่าเลือน อากาศล่องลอยด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ คล้ายกลิ่นดอกไม้บางชนิด
มีผู้หญิงคนหนึ่งยืนหันหลังให้เขาอยู่กลางแสงนั้น
เธอสวมกระโปรงสีเขียวอ่อน ชายกระโปรงปักลายดอกไม้ไหวเอนเบา ๆ ไปตามการเคลื่อนไหวของเธอ
เซียวฉืออยากเห็นใบหน้าของเธอให้ชัด แต่กลับมองเท่าไรก็ไม่ชัดสักที
เขาเห็นได้เพียงแผ่นหลังและเอวคอดบางของเธอ
“เข้ามาสิ”
เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา เจือความแหบพร่าขี้เกียจอยู่เล็กน้อย
เซียวฉือเดินเข้าไปหาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
เขายื่นมือออกไป อยากสัมผัสเธอ ปลายนิ้วเพิ่งแตะเส้นผม เธอก็หันกลับมา
ใบหน้านั้น…
คือม่านอิน
ในฝัน แววตาของเธออ่อนโยนกว่าในห้องไลฟ์ ริมฝีปากแดงระเรื่อกว่าเดิม หางตายังแฝงเสน่ห์เย้ายวนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
เธอมองเขาแล้วคลี่ยิ้ม
จากนั้นก็เขย่งปลายเท้า โน้มเข้ามาใกล้หู แล้วกระซิบอะไรบางอย่างแผ่วเบา
เซียวฉือฟังไม่ชัดว่าเธอพูดอะไร แต่สัมผัสได้ถึงลมหายใจของเธอที่รินรดใบหู ทั้งอุ่นทั้งจั๊กจี้
ร่างกายของเขาพลันเกร็งแน่น
มือของเธอวางลงบนไหล่เขา ปลายนิ้วไล้ผ่านไหปลาร้าเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนต่ำลง…
เซียวฉือคว้าข้อมือเธอไว้ทันที
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาเป็นประกายขบขัน แฝงรอยท้าทายอยู่เล็กน้อย
“ไม่กล้าเหรอ?” เธอถาม
ลูกกระเดือกของเซียวฉือขยับขึ้นลง เขายังไม่ทันตอบ เธอก็จูบลงมาแล้ว
จูบนั้นแผ่วเบาราวกับขนนกปัดผ่านริมฝีปากของเขา ก่อนจะค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้น แฝงความเด็ดขาดที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
สมองของเซียวฉือขาวโพลน
เขารู้เพียงว่าตัวเองกำลังตอบรับเธอ กอดเธอแน่นขึ้น และดำดิ่งอยู่ในความฝันนี้ ไม่อยากตื่นขึ้นมา