เสียงลมหายใจแผ่วเบาในหูฟัง ราวกับขนนกเส้นหนึ่งที่คอยหยอกเย้าหัวใจเขาไม่หยุด
เขาฟังเสียงหายใจของเธอ ในหัวมีแต่ภาพเรียวขาขาวผ่องจนแทบแสบตาจากวิดีโอเมื่อครู่
ฟู่เหิงจือยิ้มเยาะตัวเอง ก่อนยกมือขึ้นปิดดวงตา
เขาพบว่าตัวเองเสียสติไปแล้วจริง ๆ
แฟนสาวในโลกออนไลน์ที่ติดต่อกันแค่เรื่องให้ช่วยจ่ายเงินกับคุยกันผ่านเสียง กลับยั่วยวนจนเขาแทบเสียผู้เสียคน
--
เที่ยงวันถัดมา
ซูม่านนอนจนตื่นเองตามธรรมชาติ ส่วนหลินเว่ยตื่นแต่เช้าและแต่งหน้าอย่างประณีตเรียบร้อยแล้ว
“ม่านม่าน ตื่นแล้วเหรอ?”
หลินเว่ยทาลิปสติกไปพลาง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน “วันนี้แฟนออนไลน์ของเธอยังไม่สั่งอาหารมาส่งอีกเหรอ? หรือเมื่อคืนหมดความตื่นเต้นแล้ว เลยบล็อกเธอไปแล้วล่ะ?”
ซูม่านไม่สนใจ เปิดหน้าจอล็อกโทรศัพท์ขึ้นมา
ในเวยซิ่นแสดงเวลาการโทรคุยกันด้วยเสียงเมื่อคืนไว้ 07:23:14
ฟู่เหิงจืออยู่เป็นเพื่อนเธอตลอดทั้งคืน
ไม่เพียงเท่านั้น ในหน้าต่างแชตยังมีข้อความใหม่ที่ส่งมาตั้งแต่เช้าตรู่ด้วย
【F】: อรุณสวัสดิ์ ที่รัก วันนี้มีประชุมเช้า ต้องวางสายก่อนนะ
【F】: รูปภาพ
【F】: วันนี้อยากกินเค้กปราสาทหงส์ดำรุ่นพิเศษ กับอาหารญี่ปุ่นจากปลาทูน่าครีบน้ำเงินไหม