【เอฟ】: พรุ่งนี้ยังเล่นกันไหม?
เมื่อเห็นข้อความนี้ รอยยิ้มในดวงตาของซูม่านก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น
ฝีมือการเล่นเกมที่เหนือชั้น บวกกับเสียงที่ตรงรสนิยมของเขา นี่แทบจะเป็นแผนหลอกล่อรีดไถที่เจาะจงเล่นงานฟู่เหิงจือโดยเฉพาะ
ความเย็นชาและถือดีของเทพบุตรในฝันหายไปไหนหมดแล้วล่ะ
ซูม่านไม่ได้ตอบกลับทันที
เธอลุกขึ้นอย่างไม่รีบร้อน เดินไปทางห้องน้ำเพื่อเตรียมล้างหน้าแปรงฟัน
กับดอกไม้สูงตระหง่านที่คุ้นชินกับการถูกสาว ๆ ตามใจอย่างฟู่เหิงจือ เธอจะทำตัวกระตือรือร้นเกินไปไม่ได้เด็ดขาด
การอยู่เป็นเพื่อนที่ได้มาง่ายเกินไปก็ย่อมด้อยค่าลงเช่นกัน
เธอปล่อยให้อีกฝ่ายรออยู่ครึ่งชั่วโมง
หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ซูม่านก็นั่งลงข้างเตียงแล้วกดปุ่มบันทึกเสียงอีกครั้ง
เสียงของเธอเจือความเหนื่อยล้าและเสียงขึ้นจมูกอย่างพอเหมาะ ฟังดูเกียจคร้านขึ้นมาเล็กน้อย
【พรุ่งนี้อาจไม่ได้แล้วนะคะ อาจารย์มีธุระจะคุยกับฉัน ต้องยุ่งจนดึกเลยค่ะ】
ส่งข้อความเสียงไปแล้ว เธอก็รีบส่งข้อความตามไปอีกอัน
【แต่ว่า...ถ้าฉันเสร็จเร็ว จะส่งข้อความหาพี่ได้ไหมคะ?】
ประโยคแรกคือการปฏิเสธ ส่วนประโยคหลังคือเหยื่อล่อ
จุดประสงค์ก็เพื่อให้ฟู่เหิงจือเฝ้ารอข้อความจากเธออยู่ลึก ๆ ตลอดทั้งวันพรุ่งนี้
--
หอพักชาย
ฟู่เหิงจือรออยู่ครึ่งชั่วโมง
สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เพราะที่ผ่านมา มีแต่คนอื่นที่ต้องรอข้อความจากเขา
พอหน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้นอีกครั้ง เขาก็สวมหูฟังแทบจะทันที
เมื่อได้ฟังข้อความเสียงแรก นิ้วมือที่จับโทรศัพท์ของเขาก็กระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย ความผิดหวังวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตาดำสนิทจนแทบสังเกตไม่เห็น
พรุ่งนี้เธอไม่เล่น
แต่พอได้ฟังข้อความเสียงที่สอง หัวใจเขากลับเต้นสะดุดไปจังหวะหนึ่งอย่างไร้เหตุผล
“เฮ้ย พี่ฟู่ กำลังคิดถึงสาวอยู่เหรอ? ยิ้มหน้าบานเชียว!”
โจวหยางที่เพิ่งเริ่มเกมหันมา แล้วก็เห็นรอยยิ้มตรงมุมปากของฟู่เหิงจือที่ยังเก็บไม่ทันพอดี