หลังรีเฟรชอันดับ ก็ถึงคิวถวนถวนขึ้นเวทีเรียกคะแนน
“ทุกคนขา~ ถวนถวนมาอีกแล้ว~ นึกว่าจะไม่ได้ขึ้นมาเรียกคะแนนอีกแล้วซะอีก~ ไม่คิดว่าบ้านพี่สาวคนอื่นจะสู้กันเต็มที่ขนาดนี้~ บ้านเราก็ต้องโชว์พลังกันหน่อยแล้ว~”
หลังพูดจบ แถบคะแนนของถวนถวนก็ไม่ขยับ ในช่องแชตมีข้อความเหน็บแนมปะปนอยู่บ้างว่า พี่ใหญ่ทำไมยังไม่ขยับอีก
ถวนถวนเรียกคะแนนต่ออย่างใจเย็นอีก 30 วินาที ตอนนี้เหลือเวลาเพียงนาทีสุดท้ายก่อนจบ
(ระดับ 60) เทพไร้พ่าย ส่งงานคาร์นิวัลให้ถวนถวน x1x2x3……x10! (30000 เพชร x10)
คะแนนของถวนถวนพุ่งขึ้นมาถึง 2.51 ล้าน แซงขึ้นอันดับหนึ่ง
ถวนถวนยกมือปิดปากตรงหน้ากล้อง ทำท่าทางเหมือนกำลังประหลาดใจมาก
“อุ๊ย! พี่ชายยังส่งให้อีกเหรอคะ! นึกว่าพี่ชายไปพักแล้วเสียอีก ขอบคุณพี่ชายที่สนับสนุนถวนถวนในรอบนี้นะคะ~~”
แค่ฝีมือการแสดงยังไม่ค่อยดีนัก ความลำพองใจในดวงตาแทบจะล้นออกมาอยู่แล้ว
ถึงคิวมู่ตานขึ้นเวที
คราวนี้มู่ตานดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เธอกำไมโครโฟนแน่นขณะเรียกคะแนน
“เบบี๋บ้านเรายังอยู่ไหมคะ มาช่วยกันจับทีมหน่อย ช่วยมู่ตานด้วยนะคะ ขาดเบบี๋ไปไม่ได้เลย~~”
ระหว่างพูด เธอก็เหลือบมองหน้าจอไปด้วย
แต่ถึงจะพูดจนคอแห้ง ก็ยังไม่มีของขวัญชิ้นใหญ่สักชิ้น
รอยยิ้มของมู่ตานชะงักไปชั่วขณะ
จนกระทั่งเริ่มนับถอยหลัง หนึ่ง สิบ เก้า แปด เจ็ด……
มู่ตานจ้องหน้าจอ นิ้วมือเผลอกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว พี่สาวคนสำคัญของเธอยังไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ
สาม สอง หนึ่ง……
แถบคะแนนยังไม่มีทีท่าว่าจะขยับไปข้างหน้า
รอยยิ้มบนใบหน้าของมู่ตานหายไปจนหมด
เธอก้มตาลง เม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง แล้วพูดกับกล้องว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณทุกคนนะคะ”
ช่องแชตเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มส่งข้อความปลอบใจ