เซียวฉือจ้องใบหน้าบนหน้าจอ สายตาหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น
ในฐานะคนที่พิถีพิถันอย่างยิ่ง รสนิยมของเขาจึงสูงมาก
เขาชอบสิ่งที่สะอาดตา เส้นสายเรียบง่าย สีสันสบายตา รวมถึงใบหน้าที่ผุดผ่องไร้ที่ติ
แต่งหน้าจัดไม่ได้ ศัลยกรรมจนเกินพอดีก็ไม่ได้ โดดเด่นฉูดฉาดเกินไปก็ไม่เอา จืดชืดเกินไปก็ไม่ได้เช่นกัน
เขาต้องการความประณีต แต่ต้องเป็นความงามตามธรรมชาติที่กลมกลืนไร้การปรุงแต่ง
ต้องสวย แต่ต้องเป็นความบริสุทธิ์เย็นชาและเปี่ยมด้วยความสง่างาม
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ยังไม่มีใครเข้าตาเขาเลย
แต่เด็กสาวบนหน้าจอคนนี้กลับดูราวกับถูกแกะสลักขึ้นมาตามรสนิยมของเขาโดยเฉพาะ
เซียวฉือเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ใจพลันเกิดความตะลึงในความงามอย่างที่พบเห็นได้ยาก
บนโลกนี้มีใบหน้าที่ถูกใจเขาขนาดนี้อยู่จริงหรือ?
แทบไม่ต้องลังเล นิ้วมือของเขาก็กดเข้าไปเอง
【บุคคลลึกลับ ระดับเจ็ด ปรากฏตัวอย่างเจิดจรัส】
ในห้องถ่ายทอดสดกำลังแข่งประชันกันอยู่ เวลานับถอยหลังเหลือ 10 วินาทีสุดท้าย
เขากวาดตามองคะแนน เห็นเด็กสาวที่ถูกใจอยู่อันดับสาม คะแนนตามหลังคนอื่น
ข้อความบนหน้าจอแชตยุ่งเหยิงจนแทบจับใจความไม่ได้แล้ว:
【พี่ใหญ่บ้านม่านอินอยู่ไหน?! รีบเพิ่มคะแนนเร็ว! จะร่วงแล้ว! วันนี้แต่งตัวสวยขนาดนี้จะตกรอบแรกไม่ได้หรอกนะ!】
【แย่แล้ว ๆ! นับถอยหลังจะหมดแล้ว กำลังจะโดนเบียดตกอันดับ!】