บทที่ 1 คำศัพท์ระดับตำนาน ตัวจำลอง!
【ยินดีต้อนรับสู่ผลงานใหม่ของลิ่วจื่อ วางชาม! คุกเข่าขอติดตาม!】
【ผู้อ่านหน้าใหม่อาจยังไม่รู้จักข้า ข้าแนะนำตัวก่อน รูปต่อไปนี้มาจากนิยายเก่าของข้า:】
“ต้าชุน เอ็งกล้าเดิมพันอีกสักครั้งไหม”
เฉินอี้แบกกระสอบหนักบนบ่า ยืนอยู่ริมท่าเรือ มองสายน้ำเชี่ยวกรากของแม่น้ำชิงเหอ
เขาอยากกระโดดน้ำ
ต้าชุนหัวเราะแหะๆ
“พี่อี้ ท่านลุงจางพวกเขาบอกว่าท้ายน้ำมีปีศาจกินคนอยู่นา! พวกเดียวของแก๊งหินดำอย่างน้อยก็มีข้าวให้กิน แม้จะไม่อิ่มก็เถอะ แหะๆ...”
เฉินอี้ถอนหายใจ มองเพื่อนอ้วนท้วนตาตี่เขคนนี้
เขาก็อยากไร้กังวลเหมือนต้าชุนบ้าง
ถึงจะถูกแก๊งอันธพาลบังคับจับเป็นกุลี เซ็นสัญญาขายตัว เป็นแรงงานฟรีที่ท่าเรือ
แต่...
ข้าเป็นผู้ข้ามภพ แถมมีระบบ ชีวิตนี้จะต้องถูกกักขังอยู่ที่ท่าเรือพังๆ นี่ทั้งชีวิตหรือ??
ตรงหน้า มีข้อความแจ้งเตือนที่เฉินอี้เท่านั้นมองเห็นกะพริบอยู่
【นับถอยหลังการสุ่มคำศัพท์ครั้งต่อไป 00:10:03】
แค่คิด แผงระบบก็ปรากฏ
【ชื่อ: เฉินอี้】
【ขั้น: ไม่มี】
【วิชา: ไม่มี】
【คำศัพท์ที่ติดตั้ง (3/3): กล้ามเนื้อสามเหลี่ยมแข็งแรง[ขาว], ทนหิว[ขาว], ความเจ็บปวดของสัตว์เหนือธรรมชาติ[ขาว]】
【คำศัพท์ที่ได้รับ (17): หัวแหลม[ขาว], หวงอาหาร[ขาว], ชอบกินไข่[ขาว]...】
【ความน่าจะเป็นของคำศัพท์แต่ละคุณภาพในปัจจุบัน:】
【ขาวทั่วไป 99%, เขียวหายาก 0.9%, ม่วงมหากาพย์ 0.089%, ทองตำนาน 0.01%, แก้วหลากสีเทพนิยาย 0.001%】
นี่คือระบบสุ่มคำศัพท์ของเฉินอี้
นิ้วทองนี้มีปัญหาเล็กๆ อยู่สองข้อ
ข้อแรก หนึ่งปีสุ่มได้ครั้งเดียว
ถ้าอัตราดรอปสูง จำนวนสุ่มน้อยก็พอรับได้
แต่ปัญหาข้อสองคืออัตราดรอปต่ำยิ่ง!
คำศัพท์ขาวระดับต่ำสุดสูงถึง 99% ทำลายคลังการ์ด!
สิบเจ็ดปีที่ผ่านมา เฉินอี้สุ่มไปสิบเจ็ดครั้ง ได้ขาวหมด!
การเพิ่มความน่าจะเป็นของคำศัพท์คุณภาพสูง และติดตั้งคำศัพท์มากขึ้น ก็ใช่ว่าไม่มีวิธี—ฝึกฝนวรยุทธ เลื่อนขั้น!
ทว่า เฉินอี้ไม่มีรากฐานพรสวรรค์ ฝึกวรยุทธไม่ได้
เออ ไงก็ตัน
คำศัพท์ขาวก็ไม่ใช่ว่าไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
อย่างสามคำที่เฉินอี้ติดตั้งตอนนี้
“กล้ามเนื้อสามเหลี่ยมแข็งแรง” เพิ่มพลังไหล่เล็กน้อย สะดวกต่อการแบกของ
“ทนหิว” ลดความรู้สึกไม่สบายเวลาหิว
“ความเจ็บปวดของสัตว์เหนือธรรมชาติ” ลดความรู้สึกเจ็บปวด เวลาโดนตีจะได้สบายขึ้นนิดนึง
ผู้คุมงานเห็นเฉินอี้ยืนริมแม่น้ำเหม่อลอย ก็ฟาดแส้มาทีหนึ่ง
“ยืนเซ่ออยู่ได้! หาเรื่องโดนตีหรือไง!”
โดนตีอีกแล้ว
เฉินอี้ทำสีหน้าเจ็บปวด แท้จริงไม่เจ็บเลย แต่แผลก็คือแผล
เฉินอี้ทำงานไปพลาง จ้องนับถอยหลังไปพลาง
【นับถอยหลังการสุ่มคำศัพท์ครั้งต่อไป 00:03:01】
“ระบบเอ๊ย พยายามหน่อยสิ ความน่าจะเป็นของคำศัพท์ดีๆ มันต่ำจริง แต่กฎเมอร์ฟีเจ้ารู้จักไหม?
ให้ข้าโชคดีสักครั้งไม่ได้หรือ?
เจ้าก็คงไม่อยากเห็นผู้ครอบครองของเจ้าทั้งชีวิต ถูกทิ้งเปล่าแบบนี้หรอกนะ?”
นึกย้อนช่วงสิบแปดปีที่ผ่านมา
เฉินอี้เกิดในบ้านชาวนาหมู่บ้านลั่วติง อำเภอไป๋อวิ๋น
แม้ไม่ร่ำรวยล้นฟ้า แต่อย่างน้อยกินดื่มก็ไม่มีปัญหาใหญ่ ในสังคมศักดินาถือว่าใช้ได้
จนเมื่อสามเดือนก่อน มีกลุ่มคนลึกลับบุกเข้าหมู่บ้าน
หมู่บ้านลั่วติงถูกสังหารสิ้น ไม่เหลือแม้ไก่หมา
ญาติพี่น้องของเฉินอี้สูญสิ้นในชั่วข้ามคืน
ที่เฉินอี้รอดมาได้ ต้องขอบคุณ “ผู้ดูแลหมู่บ้าน” ต้าชุนที่มีปัญญาสองร้อยห้าสิบ ลากเขากระโดดลงแม่น้ำชิงเหอที่ไหลผ่านหมู่บ้าน
ทั้งสองจมลงในกระแสน้ำเชี่ยว หมดสติไป
หลังฟื้น กลับลอยมาถึงอำเภอชิงเหอที่อยู่ติดกัน ถูกพวกแก๊งหินดำงมขึ้นมา
“แก๊งหินดำช่วยพวกเจ้าไว้ เพื่อตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิต พวกเจ้าตัดสินใจเป็นแรงงานให้พวกเรา วันละหนึ่งมื้อพอไหม? โอ๊ะ! เกรงใจแย่เลย!”
สัญญาขายตัวก็ไม่ได้ดูให้ดี
ลายนิ้วมือถูกจับกดฝืน
กระสอบก็เอาขึ้นบ่าตั้งแต่ตอนนั้น
เช่นนี้เอง เฉินอี้และต้าชุนจึงแบกกระสอบทรายอยู่ที่ท่าเรืออำเภอชิงเหอสามเดือน
เฉินอี้ที่เกิดในครอบครัวชาวนาไม่กลัวงานหนัก
แต่ไม่ให้ค่าจ้าง ทั้งยังไม่ให้อิ่ม แถมโดนตีประจำ ทนไม่ไหว!
ไม่รู้ว่าชีวิตทุกข์ลำบากเช่นนี้จะยืดเยื้อไปถึงเมื่อไหร่
ในที่สุด นับถอยหลังสุ่มคำศัพท์ก็สิ้นสุด
กลุ่มแสงที่เฉินอี้เท่านั้นมองเห็นลอยปรากฏตรงหน้าเขา
กลุ่มแสงนี้ประกอบด้วยจุดแสงนับไม่ถ้วน ราวกับกลุ่มกาแล็กซี่
จุดแสงทั้งหมดเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไร้กฎเกณฑ์
กลุ่มแสงโดยรวมเป็นสีขาว
ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นจุดแสงสีเขียว สีทอง หรือแม้แต่เส้นแสงแก้วหลากสีที่จางยิ่ง!
จุดแสงเหล่านี้คือคำศัพท์
เฉินอี้แตะโดนอันไหนก็จะสุ่มได้อันนั้น
เฉินอี้อยากคว้าจุดแสงสีม่วง สีทองพวกนั้นนัก
แต่มันกระพริบเร็วเกินไป จำนวนน้อยเกินไป ในสายตาเกือบจะเต็มไปด้วยสีขาว
“ช่างเถอะ สุ่มงมเอาสักอัน! จ้าวแห่งโชค โปรดประทานพลังให้ข้าด้วย!”
เฉินอี้หลับตา แล้วกดมือลงไปทีหนึ่ง
วินาทีนี้ ฟันเฟืองแห่งโชคชะตาก็เริ่มหมุน!
จุดแสงทั้งหมดสลายหายไป เหลือเพียงจุดแสงที่เฉินอี้แตะโดนก่อนซึ่งขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว สว่างจ้าขึ้น!
แสงรุ้งเจ็ดสีสุกสกาวจับตา ต่อให้หลับตาอยู่ รูม่านตาของเฉินอี้ก็ถูกส่องสว่าง
“สว่างจัง งดงามจัง... บัดซบ!!”
เฉินอี้ร่ำร้องในใจ พยายามกดสีหน้าบนใบหน้าไว้ กลั้นจนกล้ามเนื้อกระตุก
แก้วหลากสี คำศัพท์เทพนิยาย!!!
【ตัวจำลอง (แก้วหลากสีเทพนิยาย):
อย่างที่เจ้าเห็น เจ้ามีโปรแฮกตัวจำลองแล้ว แต่ทุกครั้งที่เจ้าใช้ตัวจำลอง เจ้าต้องทำภารกิจนำทางให้สำเร็จหรือรอคูลดาวน์ ครั้งแรกไม่ต้อง
ในระหว่างจำลอง เจ้าสามารถแทรกแซงกระบวนการจำลองได้อย่างพอสมควร และแต่ละปีสามารถทำการสุ่มคำศัพท์ได้หนึ่งครั้ง แต่คำศัพท์นี้ต้องอยู่ในสถานะติดตั้งตลอดเวลา หากถอดออก การจำลองจะสิ้นสุดก่อนกำหนด
หลังจำลองสิ้นสุด จะสืบทอดคำศัพท์ ความทรงจำ ขั้นพลัง วิชา ทักษะ ทั้งหมด
เริ่มจำลองได้เลย เจ้าหนุ่ม~】
ไม่มีเด็กคนไหนร้องไห้ทุกวัน ไม่มีนักพนันคนไหนแพ้ทุกครั้ง!
ความน่าจะเป็นเทพนิยาย 0.001% กลับสุ่มได้ในครั้งที่สิบแปดเนี่ยนะ?!
เดี๋ยวก่อน
ข้ายังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?
ไม่ได้เอาอายุขัยข้าไปแลกโชคใช่ไหม?
เฉินอี้ลูบๆ คลำๆ ตัวเอง ยังดี ยังสมบูรณ์ดี ไม่แก่เฒ่าลง
ดูเหมือนเป็นแค่โชคดีธรรมดาสักครั้ง
หลังจากอ่านผลของคำศัพท์ “ตัวจำลอง” จบ เฉินอี้มีความคิดเดียว
นี่มันไม่ใช่ตำนาน นี่มันแฮกชัดๆ!
ก่อนข้ามภพ เขาก็เคยอ่านนิยายออนไลน์ในเว็บไซต์หวงเฉียมาอย่างโชกโชน ไม่แปลกใจกับว่าตัวจำลองคืออะไร
“จากคำอธิบายนี้ แค่ข้าอยู่ในการจำลองได้นานพอ ก็เท่ากับมีโอกาสสุ่มคำศัพท์เพิ่มขึ้นหลายครั้ง เพิ่มอัตราดรอปในทางอ้อม!”
เทพนิยาย 0.001% ยังสุ่มออกมาได้ เฉินอี้เชื่อว่าคลังการ์ดของระบบไม่ได้ล็อคอะไรเลย
เพิ่มจำนวนครั้งในการสุ่มผ่านการจำลอง ต้องสุ่มได้คำศัพท์ที่มีประโยชน์สักครั้ง
คลังคำศัพท์ของระบบครอบคลุมทุกสรรพสิ่ง กระทั่งคำศัพท์ที่ให้รากฐานพรสวรรค์ ก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้!
มีตัวจำลองแล้ว อย่าว่าแต่หนีจากแก๊งหินดำเลย ล้มแก๊งหินดำก็ง่ายดาย!
“แก๊งหินดำที่ขูดรีดข้ากับต้าชุน กับกลุ่มคนที่ฆ่าญาติข้า ล้างคอรอไว้เถอะ อีกไม่นานจะไปเอาคืน! เริ่มจำลอง!”
ตอนนี้เป็นเวลาอาหารกลางวันพอดี เฉินอี้ถือโจ๊กเหลวหน่อย บีบหมั่นโถว หลบห่างจากผู้คน
ตัวหนังสือสีขาวบนพื้นดำเรียงแถวปรากฏตรงหน้าเฉินอี้ ราวกับเกมผจญภัยแบบข้อความ
【ใช้ตัวจำลองครั้งแรกไม่ต้องทำภารกิจนำทางหรือรอคูลดาวน์】
【คำศัพท์ที่ติดตั้งเริ่มต้น: ตัวจำลอง[หลากสี], กล้ามเนื้อสามเหลี่ยมแข็งแรง[ขาว], ทนหิว[ขาว]】
【เริ่มจำลอง!】