ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในจวนองค์ชายสามคืนนั้น มีเพียงเสียงของแตกและเสียงสบถที่ยามลาดตระเวนซึ่งเดินผ่านได้ยินเป็นครั้งคราว
แม้แต่เซี่ยจื่อที่อยู่ห่างจากกู้เป่ยเฉินพอสมควร ก็ยังได้ยินเสียงแหลมบาดหูนั้นแว่วมา
เธออดไม่ไหว มุดอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วหัวเราะออกมา
แม้เธอจะไม่รู้รายละเอียดของเรื่องวันนี้ แต่ก่อนหน้านี้เคยได้ยินอาจารย์พูดเป็นนัย ๆ ว่ากู้เป่ยเฉินจะหาโอกาสลงมือกับพี่สาวม่านเยวี่ยแน่นอน
คิดดูแล้ว วันนี้คงเป็นวันนั้น เพียงแต่เห็นได้ชัดว่าเขาล้มเหลว
สมน้ำหน้า!
เซี่ยจื่อหัวเราะหึ ๆ ก่อนจะผล็อยหลับไปอย่างสบายใจ
เช้าวันต่อมา ตอนกู้เป่ยสิงเข้าประชุมขุนนาง ก็เห็นกู้เป่ยเฉินมีรอยคล้ำใต้ตา ดูก็รู้ว่านอนไม่หลับ
คนของเขารายงานเรื่องเมื่อคืนให้ฟังอย่างครบถ้วนแล้ว
กู้เป่ยสิงแค่นหัวเราะในใจ ทั้งหมดนี้เป็นผลจากการกระทำของกู้เป่ยเฉินเอง
แต่เรื่องยังไม่จบเพียงเท่านั้น ไม่นานก็มีขุนนางหลายคนร่วมกันกล่าวโทษขุนนางคนหนึ่งซึ่งอยู่ฝ่ายกู้เป่ยเฉิน
ไม่ผิดจากที่คาด ข้าราชการคนสนิทของกู้เป่ยเฉินถูกปลดอีกคน
เมื่อมองกู้เป่ยเฉินอีกครั้ง ใบหน้าของเขาก็มืดครึ้มราวกับน้ำจะหยด ดวงตาซ่อนความหวาดหวั่นไว้
ฮ่องเต้ที่ประทับอยู่เบื้องบนก็ทรงทราบว่าคนผู้นั้นเป็นพวกของกู้เป่ยเฉิน คราวนี้จึงทอดพระเนตรเขาด้วยสายตาเย็นชาเป็นพิเศษ
กู้เป่ยเฉินก้มหน้าลง ซ่อนความแค้นและจิตสังหารในแววตา
เสด็จพ่อ ในเมื่อท่านไร้เมตตา ก็อย่าหาว่าลูกไม่รู้จักกตัญญู
อย่างไรเสียตอนนี้ก็มีแต่ทางตาย ไม่สู้ลงมือให้ถึงที่สุด แล้วเสี่ยงคว้าโอกาสรอดสักครั้ง