วันที่ 14 ของการทดสอบ————
จำนวนผู้ติดเชื้อ: 1,925,861
จำนวนซอมบี้: 358,742
จำนวนผู้มีสุขภาพดี: 8,089,450,327
……
ห่างจากมุมไบไปทางตะวันออกประมาณ 360 กม.————
ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ ลดต่ำลง จมหายไปในเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น แต่แสงสนธยาของดวงตะวันที่ลับขอบฟ้ากลับถูกมหานครที่กำลังลุกไหม้บดบังจนมิด
มหานครที่ลุกไหม้ประหนึ่งรอยแยกของแผ่นดิน กลุ่มควันดำที่พวยพุ่งผสมกลมกลืนไปกับท้องฟ้า กลายเป็นม่านสีดำมืด
บนถนน รถยนต์ไร้ผู้คนเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นดิน ส่วนใหญ่ประตูเปิดอ้ากว้าง บางคันมีรอยเลือดที่แห้งดำปะปนอยู่ด้านใน และซากศพที่กำลังเน่าเปื่อย
แมลงวันรุมตอมอยู่รอบ ๆ "อาหารเลิศรส" เหล่านี้ วางไข่เป็นหนอนแมลงอย่างไม่ยั้ง
ในขณะนั้น ซอมบี้ตัวหนึ่งเดินโซเซอยู่บนถนน ดวงตาทั้งคู่กลวงโบ๋ กระจกตาเบิกกว้าง ผิวหนังด้านขวาถูกฉีกกระชากออก เผยให้เห็นซี่โครงสีขาวซีดและเครื่องใน
มันดูเหมือนได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง จึงหันกลับไป มองไปยังทิศทางของเสียงดังสนั่นนั้น
จากนั้นมันพยายามเบิกตากว้างขึ้น คล้ายต้องการจะดูให้ชัดว่าอะไรเป็นต้นเหตุของเสียงดัง มันพยายามข่มตาให้เบิกกว้าง สมองที่ตายเป็นส่วนใหญ่พยายามหวนนึกถึงความทรงจำ…
แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก มันก็ถูกรถชนล้มลงกับพื้น แล้วสายพานของรถถังก็บดทับร่างมัน กลายเป็นกองเนื้อเละ
เครื่องยนต์ของ T-72 คำรามก้อง ขับอ้อมรถบัสคันหนึ่งที่อยู่ข้างหน้า
"อาฮั่น พวกเรามาถึงไหนแล้ว"
"ผู้บังคับบัญชา น่าจะอยู่แถว ๆ … โชลาปุระ"