วันที่ 10 ของการทดสอบ————
จำนวนผู้ติดเชื้อ: 241,513
จำนวนซอมบี้: 5,789
จำนวนผู้มีสุขภาพดี: 8,091,487,628
……
มุมไบ ย่านที่อยู่อาศัยคนรวยบันดราตะวันตก————
อาชินเปิดประตูใหญ่ เดินเข้ามาอย่างลนลาน ความสุขุมที่เคยมีหายไปสิ้น เสื้อเชิ้ตเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“ราจู!”
เขาแทบจะตะโกนเรียกชื่อพ่อบ้านทันทีที่เข้าบ้าน ส่วนราจูก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบออกมา
“นายท่าน”
“เก็บของสำคัญ เราจะไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้”
“อะ… ไป… ไปไหนครับ?”
“ไปดูไบก่อน ถ้าที่นั่นไว้ใจไม่ได้ เราก็ไปบ้านอาร์จุนที่ลอนดอน”
ตอนนั้นเอง ลูกสาวที่อยู่ชั้นสองยืนเกาะราวบันได บนใบหน้าแปะมาส์กหน้านีออนสุดโปรด มองลงมาด้วยสีหน้างุนงงเมื่อเห็นอาชินลนลานขนาดนั้น
“พ่อคะ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมอยู่ๆ จะไปดูไบ”
“อย่าถาม รีบไปเก็บของที่สำคัญที่สุดของหนูมา เดี๋ยวจะปิดเมือง”
อานานิยาตัวแข็ง แต่ก็พยักหน้า กลับเข้าไปเก็บของในห้องของตน
ปรียา ภรรยาของเขาเดินเข้ามา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล เธอวางมือลงบนไหล่สามีเบาๆ
“ที่รัก เกิดอะไรขึ้น มีใครแจ้งจับคุณหรือเปล่า?”
อาชินลูบผมด้วยความหงุดหงิด ถอนหายใจหนักหน่วง
“ที่รัก ผมก็ไม่รู้ แต่มันเร่งด่วนมาก เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในมุมไบ”
