ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มปรบมือก่อน แต่เสียงปรบมือก็ดังก้องขึ้นในห้องคณะกรรมการจัดงาน
ฟังเจียงหนานพูดจบ ทุกคนต่างรู้สึกประทับใจ
“พูดได้ดีมาก ดีจริง ๆ”
“สตรีมเมอร์ที่ละเอียดอ่อน มีวาทศิลป์ แถมยังสื่อสารเก่งแบบเจียงหนานมีน้อยมากจริง ๆ”
“สมกับเป็นม้ามืด คุณสมบัติโดยรวมดีมาก”
“ฉันว่าเจียงหนานไม่ได้มีดีแค่ความสามารถนะสตรีมเมอร์ที่เก่งพอ ๆ กับเธอก็มีอยู่ แต่สตรีมเมอร์ที่ทั้งเก่งและมีความรู้สึกร่วม จนทำให้คนอื่นอินตามได้แบบนี้ ฉันยังไม่เคยเจอเลย”
“ฉันสั่ง 10 กล่อง ไม่สิ 20 กล่อง! ของดีขนาดนี้ ถ้าไม่ซื้อคงเสียดายแย่”
“ฉันก็จะซื้อ บลูเบอร์รีพวกนี้ตอนนี้ไม่ใช่แค่ผลไม้สำหรับฉันแล้ว แต่เป็นความโรแมนติกอย่างหนึ่ง มันพาความงดงามทุกอย่างของเนินไฉ่เสียมาหาฉัน”
“เสียดายจัง คราวก่อนพวกคุณไปสำรวจเนินไฉ่เสีย ฉันไม่ได้ไป คราวหน้าฉันต้องหาโอกาสไปเองให้ได้”
ฟางเหยียนโจวเท้าคางเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาสั่งซื้อ 50 กล่อง
หวงหย่งหาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองเขา “นายไม่ได้บอกเหรอว่าไม่ทำเรื่องไร้ความหมายแบบนี้”
ก่อนหน้านี้มีคนในคณะกรรมการจัดงานเสนอให้พวกเขารวมกันซื้อสักหน่อย เพื่อช่วยสนับสนุนเนินไฉ่เสีย
ฟางเหยียนโจวเป็นคนแรกที่คัดค้าน เขาบอกว่า “พวกเราจะซื้อได้สักเท่าไรกัน 100 ชั่ง? 200 ชั่ง? เนินไฉ่เสียต้องขายหลายแสนชั่ง ไม่ได้ขาดแค่นิดหน่อยจากพวกนายหรอก ไม่มีความหมายเลย”
แต่ตอนนี้เขากลับเป็นคนสั่งซื้อเอง
ฟางเหยียนโจวได้ยินคำพูดของหวงหย่งหาวก็ยิ้ม “ความหมายมันต่างกันน่ะ ซื้อ 50 กล่องนี้เพื่อช่วยเนินไฉ่เสีย ไม่มีความหมายก็จริง แต่ถ้าฉันซื้อ 50 กล่องนี้เพื่อสนับสนุนเจียงหนาน มันก็มีความหมายแล้ว”