แต่ไลฟ์สดที่แสน “ไร้หัวใจ” นี้ ไม่มีใครสนใจว่าเธอจะงอแงหรือไม่
พอไลฟ์ขายสินค้าชิ้นหนึ่งจบ พิธีกรก็ปิดการขายทันที ไม่เอาสินค้ากลับมาวางขายซ้ำไปซ้ำมา และไม่พูดสคริปต์ไลฟ์ซ้ำ ๆ แบบเดิมเป๊ะ
นิ้วของพีคาชิวชิวจิ้มปุ่มที่กลายเป็นสีเทาไม่หยุด น่าโมโห น่าโมโห น่าโมโห!
ฉันกด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!
ข้อความแจ้งเตือนคำสั่งซื้อสำเร็จปรากฏขึ้นทีละรายการ
เจียงหนานเห็นชื่อที่คุ้นตาชื่อหนึ่ง
“โมโมสองหนึ่งสี่” สั่งซื้อ 【แอปเปิลฟูจิอบกรอบ】 สำเร็จ 1 ถุง กรุณาจัดส่งโดยเร็ว
เจียงหนานดีใจไม่น้อย “เพื่อนโมโม ยินดีด้วยนะ ฉันบอกแล้วไงว่าเธอต้องยิ่งแพ้ยิ่งสู้แน่ ๆ”
เซี่ยฮวนถือโทรศัพท์ของเซี่ยชิง นอนแผ่อยู่บนโซฟาเหมือนวิญญาณหลุดจากร่าง
โมโมสองหนึ่งสี่：【คราวนี้มือไวกว่าเธอแล้วใช่ไหมล่ะ @คุณชายจอมเกเร】
เซี่ยฮวนขว้างหมอนอิงใส่ “แกใช้บัญชีฉันพูดทำไม ไอ้บ้า! แบบนี้คนไลฟ์ก็รู้สิว่าคราวนี้ไม่ใช่ฉันกดซื้อเอง!”
เซี่ยชิงขว้างหมอนอิงกลับมาแล้วพูดอย่างเท่ ๆ ว่า “คนไลฟ์จะรู้ได้ยังไง เธอไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นสักหน่อย! เราสองคนส่งพัสดุ คนหนึ่งส่งกลับบ้าน อีกคนส่งไปโรงงานของพ่อกับแม่ แถมยังใช้ชื่อออนไลน์กันด้วย”
“ถ้าเธอเดาถูก ฉันจะกินแบบยืนกลับหัว...” เซี่ยชิงคิดแล้วก็รู้สึกว่าอย่าพูดให้เต็มปากนัก เผื่อเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมา
ถ้าเกิดขึ้นจริง พี่สาวของเขาก็เป็นตัวแปรที่ควบคุมไม่ได้
“ฉันจะกิน...สตรอว์เบอร์รีอบแห้งแบบยืนกลับหัว” พอพูดถึงสตรอว์เบอร์รีอบแห้ง ท่าทางฮึกเหิมของเซี่ยชิงก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง
เซี่ยฮวนด่าเขา “หน้าด้านจริง ๆ สตรอว์เบอร์รีอบแห้งเหลืออยู่นิดเดียว ยังใช้วิธีนี้มาให้รางวัลตัวเองแบบอ้อม ๆ อีกนะ หมดคำจะพูดแล้ว!”
พอถูกเซี่ยฮวนยั่ว เซี่ยชิงก็เลือดขึ้นหน้าในทันที
“ใครหน้าด้านกัน! เรามาพนันกัน!”
“โยนโทรศัพท์ออกมา ห้ามส่งข้อความส่วนตัวหาคนไลฟ์นะ”
“ถ้าคนไลฟ์จับได้ว่าไม่ใช่เธอกดซื้อ วันนี้เกาลัดแกะเปลือกกับแอปเปิลอบแห้งที่ฉันกดซื้อให้เธอหมดเลย!”
เซี่ยฮวนตาเป็นประกาย รีบโยนโทรศัพท์ออกไปทันที กลัวว่าช้าไปแค่วินาทีเดียว เซี่ยชิงจะตัดสินว่าเธอโกงแล้วยกเลิกสิทธิ์ร่วมพนัน