พอแปะลิงก์แล้วก็หันไปถ่ายให้ทุกคนดู เจียงหนานเห็นลูกชิ้นเนื้อที่ลอยอยู่ในหม้อข้าง ๆ ก็อดน้ำลายสอไม่ได้
เธอเลยตักขึ้นมาอีกสองลูกกินต่อ
เหยียนซิงจู่เมิ่งนั่งซู้ดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่บนโซฟาบีนแบ็ก มองเจียงหนานกินลูกชิ้นเนื้อแล้วอยากกินตามสุด ๆ
แต่ถึงจะอยากแค่ไหน เธอก็ไม่มีทางซื้อสินค้าจากคู่แข่งของซิงเหยียนที่บ้านตัวเองหรอก
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นแม่ค้าไลฟ์สดสบาย ๆ ขนาดนี้ พอแปะลิงก์สินค้าแล้วก็ไม่พูดเร่งให้คนสั่งซื้อสักคำ กลับนั่งกินอย่างสบายใจเฉิบ
วิธีนี้แปลกใหม่ดีเหมือนกัน
เหยียนซิงจู่เมิ่งไม่เชื่อหรอกว่าในใจแม่ค้าไลฟ์สดจะใจเย็นเหมือนที่แสดงออก คนเป็นพันต้องซื้อให้ได้ 800 ออเดอร์ แถมยังจำกัดคนละถุง แบบนี้ขายยากจะตาย
เพิ่งกินลูกชิ้นเนื้อหมดไปลูกหนึ่ง เจียงหนานก็เห็นตัวเลขยอดสั่งซื้อที่เลื่อนอยู่บนหน้าจอหยุดที่ 800
จากนั้นข้อความแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมา
[ความคืบหน้าการขายลูกชิ้นเนื้อทำมือ: 800/800]
[ภารกิจสำเร็จ โบนัส 18,000 หยวนโอนให้แล้ว]
[ยอดขายสะสม: 577,000 หยวน]
สายตาของเจียงหนานชะงักไปครึ่งวินาที
เอ๊ะ?
ระบบใส่ใจขนาดนี้เลยเหรอ ถึงกับช่วยบวกยอดขายสะสมให้เธอด้วย
เจียงหนานวางชามกับตะเกียบไว้ข้าง ๆ แล้วเช็ดปาก
“ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนนะคะ ลูกชิ้นเนื้อทั้ง 800 ถุงขายหมดแล้วค่ะ”
เหยียนซิงจู่เมิ่งที่กำลังซู้ดบะหมี่ถึงกับสะดุ้งจนมือสั่น อะไรนะ?!
800 ถุงขายหมดแล้ว!!!
นี่... นี่มันแค่กะพริบตาเดียวเองนะ ขายหมดแล้วเหรอ?!
ในช่องแสดงความคิดเห็นมีข้อความขึ้นมา