ความคิดเห็นด้านลบเต็มหน้าจอพรั่งพรูไม่ขาดสาย เจียงหนานเห็นทั้งหมด สีหน้าของเธอขรึมลงเล็กน้อย สายตากวาดผ่านตัวเลขนับถอยหลังที่ขยับอยู่ในห้องไลฟ์ เวลาที่เหลือมีไม่มากแล้ว
การไล่ชี้แจงทีละข้อคงทำไม่ได้จริง ๆ บางทีเธอยังพูดไม่ทันจบ การแข่งขันก็อาจสิ้นสุดลงเสียก่อน
เจียงหนานครุ่นคิดเพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างมั่นคง จ้องตรงไปยังกล้องไลฟ์ด้านหน้า
บนใบหน้าไม่ปรากฏความขุ่นเคืองแม้แต่น้อย สีหน้าสงบนิ่ง เปี่ยมด้วยความหนักแน่นที่สยบเสียงอึกทึกวุ่นวายได้
เสียงของเธอยังคงใสกระจ่างและสุขุม
“ขอถามทุกคนในห้องไลฟ์หน่อยนะคะ พวกคุณแน่ใจหรือว่าทำแบบนี้แล้วกำลังช่วยสตรีมเมอร์ที่ตัวเองชอบ? ต้องรู้ไว้ว่าความลับไม่มีในโลก พวกคุณเป็นแฟนคลับของใคร ต่อให้ไม่พูด ก็มีคนรู้อยู่ดี”
“ถึงตอนนี้จะยังไม่มีใครรู้ แต่สักวันก็ต้องรู้เข้าสักวัน”
“พอทุกคนรู้ว่าสตรีมเมอร์ของพวกคุณชนะการแข่งขันด้วยวิธีแบบนี้ ชัยชนะครั้งนี้ก็จะไม่กลายเป็นเกียรติของเธอ แต่กลับเป็นเรื่องในอดีตที่ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์ไปอีกนาน”
เจียงหนานหยุดเล็กน้อย เอ่ยชัดถ้อยชัดคำ
“ขอเตือนทุกคนสักประโยคนะคะ การสนับสนุนที่แท้จริงไม่ใช่การปลุกปั่นอย่างสุดโต่งหรือใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะ แต่คือการยึดมั่นในความถูกต้อง เดินบนทางที่ชอบธรรม และคว้าชัยด้วยความสามารถอย่างสง่างาม”
“เว้นแต่ว่าพวกคุณจะปักใจอยู่แล้วว่าสตรีมเมอร์ของตัวเองเป็นคนใจแคบ ต้องอาศัยเล่ห์กลนอกรีตและวิธีการมืดมนเพื่อช่วงชิงชัยชนะ”
เจียงหนานยิ้มบาง ๆ
“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง สตรีมเมอร์แบบนี้มีอะไรให้พวกคุณสนับสนุนและติดตามกันล่ะ”
“ในคัมภีร์หลุนอี่ว์กล่าวไว้ว่า ‘อยู่กับคนดี ก็เหมือนเข้าไปในห้องกล้วยไม้หอม อยู่ไปนานเข้าก็พลอยหอมไปด้วย อยู่กับคนไม่ดี ก็เหมือนเข้าไปในร้านปลาเน่า อยู่ไปนานเข้าก็พลอยเหม็นไปด้วย’”
“ครูที่ดีและมิตรสหายที่ดีควรชักนำให้คนพัฒนาตนและก้าวไปข้างหน้า ส่วนคนที่ประพฤติตัวเกินขอบเขตจะทำให้คนรอบข้างหลงลืมเจตนารมณ์เดิม แปดเปื้อนด้วยความเกรี้ยวกราดและใจแคบ จนเสื่อมเสียคุณธรรม คนแบบนี้ขอแนะนำให้ทุกคนอยู่ห่าง ๆ ตั้งแต่เนิ่น ๆ”