โชว์ใหญ่ในพิธีปิดค่อย ๆ รูดม่านลง สุดท้ายแล้วผลงานของซูเฟยอวี่กับของอเล็กซ์ ใครจะยอดเยี่ยมกว่ากันก็ยังเป็นที่ถกเถียง แต่ไม่มีข้อสรุป
ทว่าเรื่องพวกนั้นไม่สำคัญอีกต่อไป การได้รับเสียงพูดถึงอย่างร้อนแรงบนเวทีโอตกูตูร์ระดับนานาชาติ นับเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ของซูเฟยอวี่และทีมงานในการเดินทางครั้งนี้แล้ว
พวกเธอยังจำได้ว่าตอนพิธีเปิดแทบไม่มีใครถ่ายรูป แต่ตอนเดินทางกลับกลับมีแสงแฟลชวูบวาบรายล้อมจากทุกทิศทาง ช่างเป็นการต้อนรับที่แตกต่างกันคนละเรื่อง
หลังพิธีปิดจบลง ทุกคนในทีมยังคึกคักกันอยู่ พอได้ยินว่าเจียงหนานกับพวกจะไปดูดอกไม้ไฟ ก็เห็นพ้องกันทันที สุดท้ายเลยไปด้วยกันทั้งทีม
เจียงเฉิงเย่าขับรถสปอร์ตนำหน้า ข้างหลังมีรถมินิบัสที่บรรทุกทีมงานมาเต็มคัน
เซี่ยฮวนเหลือบเห็นรถสปอร์ตทรงสะดุดตาและดูโดดเด่นสุด ๆ ของเจียงเฉิงเย่าจากระยะไกล ก็รู้สึกถึงความผิดปกติขึ้นมา เธอหาโอกาสขยับเข้าไปใกล้เจียงหนาน แล้วกระซิบถามเสียงเบา
“เจียงหนาน ฉันรู้สึกว่าราชาแอบอู้ดูแปลก ๆ ยังไงไม่รู้ ตกลงเขาเป็นใครกันแน่?”
เจียงหนานยิ้มพลางยักไหล่ ในใจคิดว่า ในที่สุดเธอก็รู้ตัวเสียที ไม่ง่ายเลยจริง ๆ
แต่เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ คิดว่าเซี่ยฮวนคงใกล้จะรู้คำตอบแล้ว
ดอกไม้ไฟยามค่ำคืนงดงามเพลินตาจริง ๆ จุดชมวิวคลาคล่ำไปด้วยผู้คน เสียงพูดคุยจอแจสำเนียงหลากหลายสลับกับเสียงโห่ร้องยินดี บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก
เซี่ยฮวนร่าเริงราวกับนกน้อย วิ่งไปวิ่งมา “เจียงหนาน เจียงหนาน ไปทางโน้นกันไหม! มองเห็นวิวได้ดีกว่า”
ลมหนาวในคืนฤดูหนาวเย็นยะเยือก เจียงหนานซุกคอไว้ในเสื้อหนา ๆ แล้วส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ไม่ต้องหรอก ฉันอยู่ตรงนี้ก็ดีแล้ว เธอระวังตัวด้วยนะ”
ดวงตาของเจียงลี่ลี่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ดอกไม้ไฟที่บ้านเทียบกับที่นี่ไม่ได้เลยสักนิด เธอยกกล้องขึ้นถ่ายอย่างตื่นเต้น