ฝั่งหวังฟู่กุ้ยกำลังคึกคักกันสุดขีด
“สุดยอดไปเลย 500 ชั่ง! ออเดอร์แรกก็จัดหนักขนาดนี้!”
“ฉันบอกแล้วไงว่าสตรีมเมอร์คนนี้เก่ง ดูอุปกรณ์มืออาชีพของเขาสิ เจียงหนานจะไปเทียบได้ยังไง”
“โชคดีที่ข้าวโพดบ้านฉันไม่ได้ขายให้เจียงหนาน ไม่งั้นคงขายไม่ออกแน่ ในมือเธอมีตั้ง 20,000 ชั่ง ผ่านไปครึ่งวันเพิ่งขายได้ 1,500 ชั่งเอง แต่อินฟลูเอนเซอร์ตัวท็อปคนนั้นสั่งทีเดียว 500 ชั่งแล้ว”
หวังฟู่กุ้ยหน้าแดงก่ำด้วยความปลื้มใจ ยอดเปิดประเดิมนี้ทำให้เขามั่นใจขึ้นมาก
เขาสะบัดมือใหญ่ ๆ พลางสั่งการราวกับแม่ทัพ “ยืนบื้ออะไรกัน รีบไปเก็บข้าวโพดสิ”
จากนั้นเขาก็มองเฝิงเปียวกับหวงเหวินฮั่น ก่อนกำชับว่า “เดี๋ยวพวกนายเร่งมือกันหน่อย ความเร็วในการส่งของเราห้ามช้ากว่าเจียงหนาน!”
เฝิงเปียวพยักหน้ารัว ๆ “ครับ ๆ หัวหน้าหวัง วันนี้คนของเราพร้อมเต็มที่ รับรองไม่ทำให้คุณเสียหน้า วางใจได้เลยครับ”
ชาวบ้านที่มามุงดูถูกไล่ไปอยู่ห่างจากเพิงพักบ้านหวังฟู่กุ้ยมาก มองไม่เห็นอะไร จึงทำได้แค่เปิดไลฟ์ในมือถือดู
ผู้สูงอายุในหมู่บ้านหลายคนไม่มีสมาร์ตโฟน ก็เลยเบียดกันดูจากมือถือของคนหนุ่มสาว
พอทำเอาคนหนุ่มสาวรำคาญเข้า พวกเขาก็ยกจอแสดงผลจากบ้านออกมาสองเครื่อง ต่อเข้ากับมือถือ เครื่องหนึ่งเปิดไลฟ์ของเจียงหนาน อีกเครื่องเปิดไลฟ์ของเจวียนจื่อ แล้วเปิดเสียงให้ทุกคนดูด้วยกัน
ทุกคนเห็นเจียงหนานกันทุกวัน แถมคราวก่อนก็เคยดูเธอไลฟ์มาแล้ว จึงไม่ค่อยสนใจนัก ต่างพากันไปเบียดดูไลฟ์ของเจวียนจื่อแทน
พวกคนหนุ่มสาวเบียดกันดู เมื่อกี้ตอนเจวียนจื่อมาถึงพวกเขาไม่ได้เห็นตัวจริง ตอนนี้ในที่สุดก็ได้เห็นกันชัด ๆ แล้ว
“ว้าว สตรีมเมอร์สวยจริง ๆ ปากเล็กจิ้มลิ้ม หน้าเรียวรูปไข่ ผิวเนียนมาก”