หวงเจียปิงได้ข่าวตั้งแต่เช้าว่าเจียงหยวนหยวนลาออกแล้ว ก็โมโหจนรีบมาหาเธอทันที
เขาคิดมาตลอดว่าเจียงหยวนหยวนแค่กำลังงอนเขา ไม่ได้คิดจะเลิกกับเขาจริง ๆ
ถึงเจียงหยวนหยวนจะสวยกว่าคนทั่วไปหน่อยแล้วจะยังไง บ้านของเธอก็แค่ทำไร่ทำนา แถมยังมีลูกอีกสามคนจนบ้านแทบไม่มีเงินเหลือ
บ้านของหวงเจียปิงเองก็ทำไร่ทำนาเหมือนกัน แต่ญาติพี่น้องของเขามีชีวิตความเป็นอยู่ดี โดยเฉพาะน้าชายที่มีเงินและเต็มใจช่วยเหลือ
ครอบครัวเขามีญาติคอยเกื้อหนุน ฐานะจึงดีกว่าบ้านเจียงหยวนหยวนมาก
อีกอย่าง เจียงหยวนหยวนก็เป็นแค่สาวโรงงาน ไม่มีความรู้ ทำงานแทบตายก็หาเงินได้ไม่กี่หยวน พออายุมากขึ้นจนทำงานไม่ไหว ก็ต้องพึ่งสามีเลี้ยงไม่ใช่หรือ
เลิกกับเขาแล้วเจียงหยวนหยวนจะไปหาผู้ชายแบบไหนได้อีก นอกจากคนงานในโรงงาน? ผู้ชายที่มีฐานะหน่อยก็ไม่มีทางชายตามองเธอหรอก
เพราะอย่างนั้นหวงเจียปิงจึงคิดว่าเจียงหยวนหยวนไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปล่อยมือจากเขา
ทั้งหมดที่เกิดขึ้นตอนนี้ก็แค่ลูกไม้เล็ก ๆ ของผู้หญิงเท่านั้น
แต่ดูเหมือนเธอจะเล่นแรงไปหน่อย
“ไปกันเถอะพี่ ทำเหมือนไม่เห็นเขา” เจียงหนานลากกระเป๋าเดินต่อ พร้อมให้เจียงหยวนหยวนเดินอยู่ด้านใน ห่างจากหวงเจียปิง
ตอนเดินผ่านหวงเจียปิง เจียงหนานก็ไม่หยุด เธอไม่คิดจะไว้หน้าเขาหรือพูดด้วยอยู่แล้ว
ตอนที่พวกเธอกำลังเดินผ่าน หวงเจียปิงก็เอ่ยขึ้น
“เจียงหยวนหยวน พอได้แล้ว เธอจะเอะอะไปถึงเมื่อไหร่!”
หวงเจียปิงมั่นใจในตัวเองเกินไป เขาปักใจว่าเจียงหยวนหยวนแค่ทำเป็นเดินจากไปให้เขาดู
เขาคิดว่าวันนี้ตัวเองอุตส่าห์มาหา ก็ถือว่าไว้หน้าเจียงหยวนหยวนมากพอแล้ว เธอควรซาบซึ้งจนรีบกลับมาคืนดีกับเขา
ถ้าเขาไม่มา แล้วละครฉายเดี่ยวของเจียงหยวนหยวนจะแสดงให้ใครดูล่ะ
เขาคิดว่าตัวเองทำดีมากแล้ว ใครจะไปรู้ว่าเจียงหยวนหยวนเห็นเขาเหมือนไม่เห็น แล้วเดินผ่านไปตรง ๆ