พัดวังทรงกลมลายบุปผาและนกกับทิวทัศน์ภูเขาสายน้ำ รุ่นจำลองประณีตจาก “ธาราเขางาม” จำนวน 300 ชิ้น วางขายอย่างเป็นทางการแล้ว เวลาไลฟ์สดเหลืออีกไม่มาก
เจียงหนานนั่งนิ่งอยู่หน้ากล้อง สีหน้าสงบเยือกเย็น
เธอรู้ดีว่า พัดวังราคาชิ้นละ 3,000 หยวนเป็นของที่ชาวบ้านทั่วไปเอื้อมไม่ถึง
งานสะสมชิ้นนี้เปี่ยมด้วยความประณีต ไม่ใช่สิ่งของธรรมดาที่ใคร ๆ ก็ซื้อหามาได้
เจียงหนานมีสีหน้าสงบนิ่งและเปิดเผย
“ไม่ใช่ว่าผู้คนไม่เข้าใจความงามของขุนเขาสายน้ำ หรือไม่รักมรดกภูมิปัญญาที่จับต้องไม่ได้ เพียงแต่คนส่วนใหญ่ติดอยู่กับภาระหาเลี้ยงชีพ แม้จะชื่นชอบจากใจ แต่ก็ไม่มีแรงพอจะทำให้ความปรารถนานั้นเป็นจริง”
“ของงามเก็บไว้ในใจ จะเลือกหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับใจเรา”
เจียงหนานไม่พูดอะไรต่อ เพียงรอช่วงเวลาสุดท้ายอย่างเงียบ ๆ
เธอไม่คิดจะจงใจปลุกเร้าอารมณ์หรือสร้างกระแส และยิ่งไม่คิดจะยุให้ทุกคนซื้อโดยไม่ไตร่ตรอง ของล้ำค่าทางศิลปะที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจขัดเกลาขึ้นมาเช่นนี้ เดิมทีก็เป็นความรื่นรมย์ทางใจและสุนทรียะที่อยู่เหนือชีวิตประจำวัน ควรปล่อยให้เป็นไปตามใจและวาสนา
อย่าให้ความชอบกลายเป็นภาระและพันธนาการในชีวิตของทุกคน
คนแรกที่สั่งซื้อคือ “คุณชายจอมเกเร” สั่ง 20 ชิ้น
ถัดมาคือ “โมโมสองหนึ่งสี่” สั่ง 20 ชิ้น
โจวเมิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ลังเลพลางเตรียมจะสั่งซื้อ
เซี่ยฮวนแตะไหล่เธอเบา ๆ แล้วยิ้มบาง “โจวเมิ่ง แค่แสดงน้ำใจก็พอ ไม่ต้องฝืนหรอก เจียงหนานไม่อยากให้ทุกคนฝืนใจซื้อ”
เซี่ยฮวนเคยคุยกับโจวเมิ่ง จึงรู้ว่าชีวิตเธอลำบากแค่ไหน ต้องจากบ้านเกิดไปทำงานในเมืองอื่น รายได้พอแค่ประทังชีวิต เงิน 3,000 หยวนนี้ ต่อให้โจวเมิ่งประหยัดสุด ๆ ตลอดทั้งเดือนก็ยังเก็บไม่ถึง
