คำพูดของราชาแอบอู้ทิ้งความรู้สึกติดค้างไว้ไม่น้อย ทำให้เจียงหนานเหม่อลอยไปนานอย่างที่ไม่ค่อยเป็น
เธอเอนพิงหน้าต่างรถ ข้อความในโทรศัพท์ดังสั่นต่อเนื่อง แต่เธอกลับไม่ใส่ใจ เอาแต่มองความรุ่งเรืองตระการตาของเมืองซ่างจิงนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย
จนรถจอดสนิท คนขับในชุดสูทลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธออย่างนอบน้อม เจียงหนานถึงได้สติ เธอเอ่ยขอบคุณเสียงเบา ก่อนลงจากรถ
พอเดินเข้าไปในสถานที่จัดงาน เจียงหนานก็ชะงัก เธอคิดว่าแค่จะมากินข้าวกันง่าย ๆ ไม่คิดเลยว่าสถานที่จริงจะตกแต่งสวยขนาดนี้
รอบห้องโถงประดับด้วยริบบิ้นและลูกโป่งจนเต็ม แผ่นฉากหลังตรงกลางพิมพ์ข้อความว่า “ยินดีกับเจียงหนานที่คว้าแชมป์” ตัวอักษรสีทองอร่ามสะดุดตาและดูสง่างาม บรรยากาศจัดงานยิ่งใหญ่เป็นพิเศษ ที่ทำให้เธอประหลาดใจยิ่งกว่าคือพี่สาวทั้งสองคนกำลังช่วยกลุ่มแฟนคลับจัดสถานที่กันอยู่
เจียงหนานเต็มไปด้วยความประหลาดใจ รีบเดินเข้าไปหา แววตาเปี่ยมความยินดีจนปิดไม่มิด “พี่คะ ทำไมพี่ถึงมากันได้?”
เจียงหยวนหยวนยืนบนเก้าอี้ ส่วนเจียงลี่ลี่กำลังช่วยกันแขวนลูกโป่ง พอได้ยินเสียง ทั้งคู่ก็หันกลับมาพร้อมกัน
เจียงลี่ลี่กระโดดลงจากเก้าอี้อย่างดีใจทันที ก่อนโผเข้ากอดเจียงหนานแน่น
“หนานหนาน ในที่สุดก็มาแล้ว ยินดีด้วยที่ได้แชมป์!!! เธอทำได้ยอดเยี่ยมมาก พี่ภูมิใจในตัวเธอที่สุด!!”
เจียงหยวนหยวนลงจากเก้าอี้ตามมา สีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เธออธิบายเสียงนุ่มนวล
“พวกเรามาถึงตั้งแต่กลางวันแล้ว กลัวเธอจะเสียสมาธิหรือกดดัน เลยกำชับเฟยเฟยเป็นพิเศษว่าอย่าบอกเธอ พ่อแม่ ลุงกับป้าก็มากันหมดแล้ว ทางนี้ไม่ต้องให้พวกเขาช่วย เฟยเฟยกำลังพาพวกเขาไปเดินเล่นข้างนอก พวกเขาไม่เคยมาซ่างจิงมาก่อน เลยตื่นเต้นกันมาก”