เจียงหนานปิดไลฟ์แล้วกลิ้งตัวบนเตียงอย่างมีความสุข
ในฐานะสตรีมเมอร์ขายของ นี่เป็นครั้งแรกที่สินค้าซึ่งเธอไลฟ์ขายหมดเกลี้ยงในพริบตา รู้สึกดีสุด ๆ
เจียงหนานหยิบโทรศัพท์มาดู เงินรางวัล 1,500 หยวนที่เพิ่งได้มาเข้าบัญชีแล้ว
ไลฟ์ครั้งหน้าจะขายสตรอว์เบอร์รีฟรีซดราย เจียงหนานคิดว่าน่าจะขายดีเหมือนกัน
คนหนุ่มสาวชอบกินขนมจุกจิก โดยเฉพาะขนมที่กินแล้วไม่เป็นภาระต่อร่างกายแบบนี้
สินค้าจากระบบล้วนเป็นของธรรมชาติ ไม่มีสารปรุงแต่ง จึงยิ่งถูกใจทุกคน
พอนึกถึงเงินรางวัล 3,000 หยวนจากการขายสตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายในไลฟ์ครั้งหน้า เจียงหนานก็ตื่นเต้นจนแทบอยู่ไม่สุข เงินรางวัลจากภารกิจหอมหวานขนาดนี้ เธออยากทำภารกิจไปจนฟ้าดินสลายเลยจริง ๆ
เซี่ยชิงเดินออกจากห้องมาเห็นเซี่ยฮวน พี่สาวของเขานอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟา จึงเดินเข้าไปเตะรองเท้าแตะของเธอกระเด็น
เซี่ยฮวนเด้งตัวลุกขึ้น คว้าหมอนอิงบนโซฟาฟาดใส่เซี่ยชิง
เซี่ยฮวนตะโกนอย่างโมโห «ไปเก็บรองเท้าแตะมาเดี๋ยวนี้!»
เซี่ยชิงทำหน้ากวนประสาท «ไม่เก็บ ใครใช้ให้พี่ไปบอกสตรีมเมอร์คนนั้นว่าผมเรียนอยู่ล่ะ»
เซี่ยฮวนขมวดคิ้ว «นายเป็นอะไรเนี่ย นายไม่ได้อยู่ในห้องไลฟ์หรือไง ฉันพูดอะไรกับสตรีมเมอร์ นายก็มองเห็นไม่ใช่เหรอ ฉันไปพูดตอนไหนว่านายเรียนอยู่?»
เซี่ยชิงหัวเราะหึ «ตอนผมอยู่ที่โรงเรียน ผมจะเข้าไลฟ์ได้ที่ไหน ถ้าพี่ไม่บอก แล้วเธอจะรู้ได้ยังไงว่าผมเรียนอยู่?»
เซี่ยฮวนพูดไม่ออก โยนหมอนอิงใส่หัวเขา «ดูท่าทางพูดจายียวนของนายก็รู้แล้วว่าเป็นเด็กอายุสิบกว่าขวบ ว่าแต่นายว่างมากหรือไง ฉันเข้าไลฟ์ไหนนายก็ตามไปไลฟ์นั้น เป็นเงาตามตัวหรือไง»
เซี่ยชิงโยนหมอนอิงกลับใส่เซี่ยฮวนอย่างโมโห «ผมเข้าไลฟ์นี้ก่อน มีประวัติแชตเป็นหลักฐาน พี่ต่างหากที่เป็นเงาตามตัว»
เซี่ยชิงคือ ‘บุรุษไปรษณีย์ทางช้างเผือก’ ส่วนเซี่ยฮวนคือ ‘โมโมสองหนึ่งสี่’ พี่น้องคู่นี้ไม่ได้ตกลงกันว่าจะเข้ามาดูไลฟ์ด้วยกัน แต่ดันมาเจอกันในห้องไลฟ์พอดี
เซี่ยฮวนแค่นเสียง «นายเล่นเกมทั้งวัน มือไวจะตาย วันนี้ทำไมแย่งซื้อแผ่นปลาไม่ทันล่ะ?»