ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบคนที่สองปรากฏตัวแล้ว
“เปลี่ยนไปดูไลฟ์ของผู้เข้าแข่งขันคนใหม่ที่ผ่านเข้ารอบหน่อย” เจ้าหน้าที่คณะกรรมการจัดงานบอกพนักงานเทคนิคให้สลับหน้าจอ
“เอ่อ...” พนักงานเทคนิคทำท่าเสียดาย “ให้ผมเปลี่ยนไปดูช่องอื่นในคอมเครื่องอื่นแทนได้ไหม ผมอยากดูไลฟ์ของเจียงหนานต่ออีกหน่อย เธอพูดได้น่าสนใจดี”
เจ้าหน้าที่กลอกตาในใจ นี่นายมาทำงานหรือมาดูไลฟ์กันแน่
ทางด้านเจียงลี่ลี่ก็เตรียมจะสั่งซื้อแล้ว “พี่ อยากได้ผ้าเช็ดหน้าไหม ฉันจะซื้อสักสองสามห่อ พวกเราสามพี่น้องแบ่งกัน”
เจียงหยวนหยวนยิ้ม “เอาสิ งั้นซื้อสักสองสามห่อนะ หนานหนานบอกว่าเป็นผ้าฝ้าย คุณภาพดี พวกเราซื้อไว้เยอะหน่อย ปกติพวกเราก็เลือกไม่ค่อยเป็นอยู่แล้ว”
เจียงฉางจิ้นหันกลับมา “ลูกสาว ซื้อเผื่อพ่อสักสองห่อด้วยนะ”
เจียงลี่ลี่ถามอย่างแปลกใจ “พ่อ นี่มันผ้าเช็ดหน้านะ พ่อจะเอาไปทำไม พ่อก็ไม่ได้ใช้สักหน่อย ของแบบนี้มีแต่วัยรุ่นที่ชอบใช้”
เจียงฉางจิ้นฮึดฮัด “แกนี่สู้หนานหนานไม่ได้เลย หนานหนานบอกว่าพ่อไม่แก่สักนิด ดูยังไงก็เหมือนหนุ่ม ๆ”
เจียงลี่ลี่หัวเราะพรืด “พ่อก็เชื่อด้วยเหรอเนี่ย?”
เจียงหยวนหยวนใช้ศอกสะกิดเจียงลี่ลี่ แล้วขยิบตาให้ “ทำไมจะไม่เชื่อล่ะ พ่อเรายังหนุ่มจะตาย พ่ออยากได้ก็ซื้อให้สิ”
เจียงหยวนหยวนหันไปยิ้มถามเจียงฉางจิ้น “พ่อ ซื้อให้ก่อนสองห่อพอไหม ถ้าไม่พอคราวหน้าพวกเราค่อยซื้อให้อีก”
พอแก่ตัวลงก็ไม่ต่างจากเด็ก ต้องคอยเอาใจ ถึงได้เรียกกันว่าเด็กโข่งไงล่ะ
เจียงฉางจิ้นพยักหน้าพอใจ “ได้ งั้นซื้อก่อนสองห่อ”