เจียงหนานเห็นว่าได้รับค่าคอมมิชชันจากสบู่ทำมือแล้ว แม้เงินจะไม่มาก แต่เธอก็ขายได้ครบ 50 ออเดอร์ นับว่าน่ายินดีมาก
โมโมสองหนึ่งสี่: [สตรีมเมอร์ขายสบู่ทำมือ ฉันขอสั่ง!]
เจียงหนานเอ่ยขอโทษว่า “คุณโมโม สบู่ทำมือขายหมดแล้วค่ะ ถ้ามีรอบใหม่ต้องรอสักหน่อยนะคะ ถึงตอนนั้นฉันจะส่งข้อความไปบอก”
โมโมสองหนึ่งสี่: [??สตรีมเมอร์ซื่อตรงเกินไปแล้ว บอกว่าไม่มีก็ไม่มีจริง ๆ สตรีมเมอร์คนอื่นเขาเพิ่มออเดอร์ได้ไม่หยุดเลยนะ]
เซี่ยฮวนเอนกายอยู่บนโซฟาอย่างหงุดหงิด คนในห้องไลฟ์พูดจนเธอเริ่มอยากซื้อขึ้นมา แต่ของกลับหมดไปแล้ว
ห้องไลฟ์อื่นบอกว่าของหมดน่ะโกหก เดี๋ยวเดียวก็เปิดรับออเดอร์เพิ่มแล้ว มีแต่ห้องนี้ที่บอกว่าหมดแล้วก็หมดจริง ๆ
มี่เชี่ยนเชี่ยน: [พวกเธอ เกินไปหน่อยนะ บทละคร??]
ที่ผ่านมาเซี่ยฮวนเอาแต่พูดว่าห้องไลฟ์ของเจียงหนานมีบทจัดฉาก วันนี้เป็นครั้งแรกที่มีคนหาว่าเป็นบทจัดฉากบ้าง เธอถึงกับพูดไม่ออก
โมโมสองหนึ่งสี่: [ไหนมีบทละครล่ะ ฉันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอ!@มี่เชี่ยนเชี่ยน]
มี่เชี่ยนเชี่ยน: [ร้อนตัวแล้วร้อนตัวแล้ว บทละครชัดเจนแล้ว ]
โมโมสองหนึ่งสี่: [ยอมแล้ว สตรีมเมอร์เตะเธอออกไปเลย มาถึงก็ปั่นกระแสเลย!]
เจียงหนานอ่านแล้วหลุดขำ ก่อนจะแซวว่า “คุณโมโม เมื่อก่อนคุณบอกว่าฉันมีบทจัดฉาก ฉันยังไม่เคยไล่คุณออกเลยนะ ทำไมถึงทำตัวสองมาตรฐานล่ะ”
เซี่ยฮวนลองคิดดูแล้วก็จริง ก่อนหน้านี้เธอพูดอยู่บ่อย ๆ ว่าเจียงหนานมีบทจัดฉาก แต่เจียงหนานไม่เคยหัวเสียเลยสักครั้ง แถมไม่สนใจด้วยซ้ำ
พอวันนี้โดนคนอื่นพูดใส่เอง ถึงได้รู้ว่ามันอึดอัดแค่ไหน
เธอนับถือเจียงหนานจริง ๆ อารมณ์นิ่งมาก
เจียงหนานหันไปยิ้มให้กล้องอีกครั้ง “คุณเชี่ยนเชี่ยน คุณไม่ใช่คนแรกที่บอกว่าห้องไลฟ์มีบทจัดฉาก และคงไม่ใช่คนสุดท้าย ไม่เป็นไรค่ะ พอเวลาผ่านไปคุณก็จะรู้เองว่าเราไม่มีบทจัดฉากจริง ๆ”
“จำนวนคนในห้องไลฟ์ของฉันอาจไม่มาก แต่หลายคนเป็นเพื่อนเก่ากันทั้งนั้น สินค้าขายดีเพราะทุกคนเคยใช้แล้วรู้สึกว่าดี ถึงกลับมาซื้ออีก หลายออเดอร์เลยเป็นการสั่งซื้อด้วยตัวเองค่ะ”