เจียงหนานมองความคิดเห็นแล้วพูดต่อ
“สบู่แฮนด์เมดกลิ่นดอกเหมยขี้ผึ้งรุ่นลิมิเต็ดที่เราขายวันนี้ ตั้งราคาไว้ก้อนละ 80 หยวน”
“มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องชี้แจง สบู่กลิ่นดอกเหมยขี้ผึ้งรุ่นลิมิเต็ดของเราไม่ได้ใส่หัวเชื้อดอกเหมยขี้ผึ้งแท้ลงไป”
“อย่างที่ฉันบอกไปเมื่อกี้ หัวเชื้อดอกเหมยขี้ผึ้งสกัดได้ยากมาก อัตราการสกัดมีแค่ 0.1%-0.2% ต้นทุนก็สูงลิ่ว”
“แถมถึงจะสกัดออกมาได้ ก็เก็บรักษายากมาก กลิ่นหอมเย็นของมันจางหายได้ง่าย พอกลิ่นดั้งเดิมหายไป ก็เหลือแค่กลิ่นหอมธรรมดา ๆ”
“บางทีสิ่งสวยงามก็เป็นแบบนี้ เราทำได้แค่เข้าใกล้มันให้มากที่สุด แต่กลับยากเหลือเกินที่จะครอบครอง”
เจียงหนานถือสบู่รูปดอกเหมยไว้ในมือ นั่งหลังตรงพลางค่อย ๆ เล่าอย่างนุ่มนวล
วันนี้เธอสวมชุดสีเรียบที่ดูเย็นตาอยู่แล้ว พอประโยคสุดท้ายเจือแววถอนใจ ผู้ฟังก็พลอยคล้อยตามบรรยากาศไปด้วย
เมื่อครู่ในช่องความคิดเห็นยังมีคนพิมพ์คุยกันอยู่ แต่ตอนนี้กลับเงียบกริบ คงกำลังตั้งใจฟังเจียงหนานพูดกันอยู่
เจียงหนานมองสบู่ในมือแล้วกล่าวว่า
“คนโบราณกล่าวไว้ว่า ดอกเหมยโดดเด่นด้วยกลิ่นหอม เห็นได้ว่ากลิ่นของดอกเหมยก็อยู่ในระดับสูงเมื่อเทียบกับดอกไม้นานาพรรณ”
“และกลิ่นของดอกเหมยขี้ผึ้งก็เป็นกลิ่นที่ใสสะอาดที่สุดในหมู่ดอกเหมย เป็นกลิ่นเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ กลิ่นหอมสง่างาม และกลิ่นอายแห่งเซน”
“มันคือดอกเหมยที่มีกระดูกสันหลังหยิ่งทะนงที่สุด มีกลิ่นหอมบริสุทธิ์ที่สุด เป็น ‘บุปผาผู้สูงส่ง’ ที่เหล่าบัณฑิตรักที่สุด”
“นักปรุงกลิ่นของเราพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อเข้าใกล้ ‘กลิ่นหอมอันดับหนึ่ง’ ในหมู่ดอกเหมย แล้วปรุงกลิ่นดอกเหมยขี้ผึ้งนี้ขึ้นมา”