เจียงหนานยกถุงสตรอว์เบอร์รีทั้งถุงขึ้นมาโชว์หน้ากล้อง
“เรามาดูส่วนผสมของสตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายกันก่อนนะคะ”
บนฉลากส่วนผสมที่เห็นในกล้องมีเพียงรายการเดียว: สตรอว์เบอร์รีหงเหยียนจากตานตงสด
ตุ๊กตาไม่ขี้เกียจ:[ส่วนผสมมีแค่นี้เอง สะอาดมาก]
ถังเสี่ยวถัง:[เห็นส่วนผสมสะอาด ๆ แบบนี้แล้วสบายใจจัง]
ผักหวานน้อยจัง:[ว้าว ไม่ได้เติมน้ำตาลด้วย กินแล้วไม่ต้องกังวลเลย]
เจียงหนานยิ้มตอบ “ใช่ค่ะ ส่วนผสมสะอาดมาก กินแล้วไม่ต้องกังวลเลย ดูส่วนผสมเสร็จแล้ว เรามาดูคุณภาพของสตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายกันบ้างนะคะ”
เจียงหนานหยิบชามแก้วใสสะอาดมาใบหนึ่ง แกะถุงแล้วเทสตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายทั้งหมดลงไป
เจียงหนานหมุนชามแก้วที่ใส่สตรอว์เบอร์รีอบแห้งเต็มชามให้กล้องดูรอบหนึ่ง เพื่อให้ทุกคนมองเห็นด้านในได้ชัด ๆ
เจียงหนานพูดอย่างไม่รีบร้อน “ทุกคนลองดูสตรอว์เบอร์รีอบแห้งถุงนี้ที่ฉันแกะนะคะ ฉันหยิบมาแบบสุ่มเลย ของที่ทุกคนได้รับก็เหมือนกับถุงนี้ค่ะ”
เจียงหนานถือชามแก้วไว้ในมือ แล้วกวาดตามองอย่างละเอียดตั้งแต่บนลงล่าง
“สตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายถุงนี้ยังคงสภาพสมบูรณ์มากค่ะ ไม่เห็นมีลูกไหนแหว่งหรือแตกหักเลย”
เจียงหนานวางของลง แล้วยิ้มอธิบายให้กล้องฟัง
“ที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ได้ขนาดนี้มีอยู่สองเหตุผลค่ะ ข้อแรกคือเทคโนโลยีฟรีซดรายของเขาทันสมัยมาก ใช้วิธีไล่ความชื้นอย่างรวดเร็วในอุณหภูมิต่ำ ช่วยรักษารูปร่างของผลไม้ไว้ได้ และยังคงคุณค่าทางอาหารกับกลิ่นหอมของสตรอว์เบอร์รีไว้ได้มากที่สุดด้วย”
“อีกข้อคือเลือกใช้สตรอว์เบอร์รีสดทั้งลูกที่เก็บเกี่ยวในฤดูกาลนี้ ไม่ใช่ผลตกเกรดหรือเศษวัตถุดิบนะคะ”