แสงแดดในมิลานกระจ่างใสสว่างไสว สาดลงทั่วพรมแดงกลางแจ้งของสัปดาห์แฟชั่นนานาชาติมิลาน อาคารสไตล์ยุโรปอันโอ่อ่าตั้งตระหง่านอยู่สุดถนน หินสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับเส้นสายเรขาคณิตเรียบคม ทุกมุมเปี่ยมด้วยบรรยากาศของงานจัดแสดงเสื้อผ้าชั้นสูงระดับโลก วันนี้เป็นทั้งพิธีเปิดและวันเปิดห้องจัดแสดง สื่อแฟชั่นจากทั่วโลก ดีไซเนอร์แถวหน้า และเหล่าคนดังจากตระกูลมั่งคั่งต่างมารวมตัวกัน เสียงชัตเตอร์ผสานกับเสียงพูดคุย คึกคักจนแทบจะอึกทึก
รถตู้สีดำแล่นเข้ามาในสถานที่จัดงานอย่างนุ่มนวล ก่อนจะจอดนิ่งสนิทตรงปลายพรมแดง
เหล่านักข่าวที่มารออยู่สองข้างพรมแดงต่างยกกล้องขึ้น เลนส์ทุกตัวหันไปยังจุดที่ผู้โดยสารกำลังจะลงจากรถ นิ้วเตรียมกดชัตเตอร์กันพร้อมเพรียง
ประตูรถเลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ หญิงสาววัยเยาว์สองคนก้าวลงมา คนหนึ่งมีใบหน้าคมสวยได้รูปไร้ที่ติ สวมชุดราตรียาวสไตล์จีนร่วมสมัยสีเขียวอมเทาลายทอลายจาง ๆ เกล้าผมเรียบง่ายแต่ดูมีระดับ แผ่บรรยากาศศิลปินผู้เยือกเย็นและสง่างามในแบบดีไซเนอร์ออกมาโดยธรรมชาติ
อีกคนหน้าตาสะอาดตาและอ่อนหวาน เส้นสายละมุน ดวงตากระจ่างแต่สงบนิ่ง สวมชุดราตรีสีแอปริคอตเรียบหรู ดูสุขุม เรียบง่าย และไม่ชอบเป็นจุดสนใจ
แสงแฟลชประปรายวาบขึ้นสั้น ๆ เพียงไม่กี่ครั้ง ก่อนจะกลับมาเงียบสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นักข่าวหลายคนรวมกลุ่มกันคุยภาษาอังกฤษเสียงเบา
“สองคนนี้เป็นใครกัน?”
“ไม่แน่ใจ แต่ดูออกว่ามาจากตะวันออก”
“พวกเธอเป็นดีไซเนอร์ทั้งคู่หรือเปล่า? ฉันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย”
“คนหนึ่งฉันพอคุ้น ๆ เหมือนจะชื่อซู”
ถึงก่อนหน้านี้ซูเฟยอวี่จะเคยได้รับรางวัลด้านการออกแบบในต่างประเทศ แต่ชื่อเสียงของเธอในมิลานก็ยังไม่มากนัก สื่อส่วนใหญ่จึงไม่คุ้นหน้าเธอ