บ่ายโมงกว่า ๆ ผู้คนในฮอลล์เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อย ๆ แต่วันนี้เป็นวันที่หกของงานแสดงสินค้าแล้ว ผู้เข้าชมส่วนใหญ่จึงเดินดูไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย
บรรดาผู้ซื้อที่สั่งสินค้าครั้งละมาก ๆ ต่างปิดออร์เดอร์กันไปตั้งแต่ช่วงเจรจาธุรกิจซึ่งเป็นช่วงทองกลางงานแล้ว แทบไม่มีใครอยู่ต่อ
คนที่ยังเข้ามาส่วนใหญ่เป็นผู้เข้าชมทั่วไป บางคนเดินเล่นเรื่อยเปื่อย บางคนก็หวังจะได้ของดีราคาถูก จึงเดินวนไปทั่ว
ทุกปีพอถึงช่วงท้ายของงาน แต่ละร้านก็มักจะลดราคาสินค้าตัวอย่างที่จัดแสดง หลายคนจึงตั้งใจมาหาซื้อของในช่วงนี้โดยเฉพาะ
เจียงหนานยืนไลฟ์อยู่หน้าแผงจัดแสดง มีคนหยุดดูอยู่ประปราย ส่วนคนที่เดินผ่านไปมาส่วนใหญ่แค่เหลือบมองแวบเดียวแล้วก็เดินผ่านไป
ในฮอลล์ทั้งสามแห่งมีสตรีมเมอร์ไลฟ์ให้เห็นอยู่ทั่วไป ผู้คนเห็นกันมาตลอดทางจนชินตาไปแล้ว จึงไม่รู้สึกแปลกใหม่อะไร
มีกลุ่มคนเดินผ่านหน้าแผงแล้วมองอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะหยุดลง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเห็นพนักงานติดป้ายชื่อยืนอยู่ จึงเดินเข้าไปถาม
“ร้านคุณกำลังโละสินค้าตัวอย่างอยู่หรือเปล่า? สินค้าตัวอย่างขายยังไง?”
พนักงานตอบอย่างกระตือรือร้น “สวัสดีค่ะ ทางเราไม่ได้โละสินค้าตัวอย่างนะคะ ตอนนี้เรากำลังไลฟ์สินค้ารุ่นใหม่อยู่หลายแบบ สามารถสั่งซื้อได้ในห้องไลฟ์เลยค่ะ”
ชายวัยกลางคนเหลือบมองพนักงาน “งานใกล้เลิกแล้วเพิ่งเอารุ่นใหม่มาขายเนี่ยนะ จะขายออกเหรอ? ถ้าขายไม่หมดจะจัดการยังไง ลดกี่เปอร์เซ็นต์?”
พนักงานรู้ว่าเขามาหาของราคาถูก แต่ก็ยังยิ้มตอบ “ขอโทษด้วยค่ะ ทางเราไม่มีแผนจะโละสินค้าตัวอย่างค่ะ”
ชายวัยกลางคนเดินไปยืนข้าง ๆ แล้วกระซิบกับเพื่อนที่มาด้วยกัน
“ของร้านนี้คุณภาพดี ฉันไปงานแบบนี้มาหลายครั้ง แค่ดูก็รู้แล้วว่าอันไหนดีไม่ดี ตอนนี้พวกเขาพูดว่าไม่โละ เดี๋ยวขายไม่หมดก็ต้องโละอยู่ดี”