หลังดูขั้นตอนการดึงเส้นจบ ขั้นตอนเตรียมวัตถุดิบทั้ง 24 ขั้นตอนก็ใกล้สิ้นสุดลงแล้ว
ไลฟ์สดดำเนินมาเกือบ 3 ชั่วโมง เจียงหนานเตรียมปิดไลฟ์
“ทุกคนในห้องไลฟ์ เมื่อครู่เราได้รู้จักขั้นตอนสำคัญที่สุดของการเตรียมวัตถุดิบสำหรับงานจักสานไม้ไผ่ชิงเสินกันไปแล้ว นั่นคือกรรมวิธีดึงเส้น”
“กรรมวิธีดึงเส้นเป็นตัวกำหนดความละเอียดสูงสุดของเส้นไม้ไผ่ ความแตกต่างระหว่างของใช้ทั่วไปกับงานหัตถกรรมมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับสูง อยู่ที่ขั้นตอนนี้ทั้งหมด”
“พอดึงเส้นเสร็จแล้ว ช่างจะจัดเรียงเส้นและปรับรูปทรงอีกเล็กน้อย เท่านี้การเตรียมวัตถุดิบก็เป็นอันเสร็จสิ้น”
เจียงหนานเว้นจังหวะ พลางกวาดตามองความคิดเห็นในห้องไลฟ์
ครู่ต่อมา เธอก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
“ใช่ค่ะ พอเตรียมวัตถุดิบเสร็จ ขั้นตอนต่อไปก็จะเข้าสู่การสานแล้ว แต่ไลฟ์วันนี้เราจะยังไม่พูดถึงส่วนนี้ พรุ่งนี้จะมาแนะนำให้ทุกคนฟังนะคะ”
“พรุ่งนี้ตอนเที่ยง 12:00 น. เราจะเปิดขายสินค้าชุดงานจักสานไม้ไผ่ชิงเสินอย่างเป็นทางการ”
“ขอบคุณทุกคนที่อยู่เป็นเพื่อนและสนับสนุนกันในวันนี้ แล้วหวังว่าพรุ่งนี้ตอนเที่ยง 12:00 น. เราจะได้พบกันอีกนะคะ”
เจียงหนานปิดไลฟ์อย่างฉับไวและเรียบง่าย ไม่มีคำพูดขายของยืดยาว น้ำเสียงเป็นกันเองเหมือนนัดเพื่อนตามปกติ ทั้งเป็นธรรมชาติและอบอุ่น
สไตล์การไลฟ์ของเจียงหนานทำให้หยางจิ่งหรานกับเฉินจื่อเซวียนแปลกใจอยู่บ้าง
เธอไม่มีลูกเล่นหรือมุกเรียกความสนใจเหมือนสตรีมเมอร์ทั่วไป ไม่พูดเกินจริงเพื่อสร้างกระแส ไม่ตั้งใจดึงคนเข้ามาดู วาจาสุขุมเปี่ยมความรู้ มีกลิ่นอายของนักวิชาการอย่างเป็นธรรมชาติ กลับดูเหมือนนักปราชญ์ผู้สุภาพและรอบรู้มากกว่า
ไลฟ์สดแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?
ไม่มีคำพูดชวนให้คนอยากรู้ แล้วพรุ่งนี้คนจะเข้ามาดูไหม?
มีเพียงเวลาที่จะให้คำตอบพวกเขาได้
พอปิดไลฟ์ เจียงหนานก็ชวนทุกคนกลับไปห้องประชุมเพื่อคุยเรื่องแผนไลฟ์ของวันพรุ่งนี้
ดวงอาทิตย์ยามเย็นค่อย ๆ คล้อยต่ำลง