เจียงหนานโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย วางข้อศอกลงบนขอบโต๊ะเบา ๆ แล้วอ่านข้อความในช่องความคิดเห็น
หลังจากตั้งใจอ่านอยู่ครู่หนึ่ง เจียงหนานก็เอนตัวกลับ นั่งตัวตรง ก่อนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนค่ะ ฉันเชื่อว่าความมุ่งมั่นในงานฝีมือและเทคนิคที่งานจักสานไม้ไผ่ชิงเสินยึดมั่น จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่นอน หวังว่าจะได้ฟังความคิดเห็นจากทุกคนนะคะ”
“ต่อไปจะนำที่รองแก้วลายทอพิเศษลายหุยขึ้นขายค่ะ เห็นว่ามีเพื่อน ๆ ในห้องไลฟ์อยากรู้จักลายนี้ เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังคร่าว ๆ นะคะ”
เจียงหนานหยิบที่รองแก้วลายทอพิเศษลายหุยที่วางอยู่ข้างมือขึ้นมาโชว์หน้ากล้อง
“ทุกคนลองดูภาพรวมของลายบนที่รองแก้วในมือฉันก่อนนะคะ”
“ลายหุยกับการทอลายเป็นคนละอย่างกันค่ะ”
“ลายหุยคือชื่อของลวดลายที่ถักขึ้นบนที่รองแก้วชิ้นนี้ค่ะ”
“ทุกคนจะเห็นว่าลายนี้เป็นเส้นที่วกวนต่อเนื่องกัน รูปร่างคล้ายตัว ‘回’ จึงเรียกว่าลายหุยค่ะ”
“แล้วการทอลายคืออะไรล่ะคะ?”
เจียงหนานยื่นที่รองแก้วเข้าใกล้กล้อง เพื่อให้ผู้ชมในห้องไลฟ์มองเห็นรายละเอียดชัดขึ้น
“ทุกคนเห็นไหมคะ ลายหุยบนชิ้นนี้นูนเป็นมิติ เพราะเป็นลายที่ถักขึ้น ไม่ใช่พิมพ์ลงไปค่ะ”
“เพราะฉะนั้นการทอลายก็คือเทคนิคการถักชนิดหนึ่ง โดยปรับรูปแบบการสอดเส้นยืนกับเส้นพุ่งให้เกิดเป็นลวดลายขึ้นโดยตรงระหว่างการทอค่ะ”
เจียงหนานพลิกที่รองแก้วให้ทุกคนดูอีกด้าน
“อีกอย่าง เทคนิคนี้เป็นการถักสองด้านนะคะ ทุกคนลองดูได้เลย ลายหุยทั้งสองด้านชัดเจนเหมือนกัน จึงไม่มีด้านหน้าหรือด้านหลังค่ะ ทำให้ลายทั้งสองด้านออกมาสมบูรณ์และไม่บิดเบี้ยวได้ แสดงให้เห็นเลยว่าฝีมือของช่างรุ่นเก๋าประณีตและยอดเยี่ยมขนาดไหน”
ความคิดเห็นในช่องแชตไหลขึ้นมาไม่หยุด
【เป็นสองด้านจริง ๆ ด้วย แปลกดีนะ】