เจียงหนานถืออุปกรณ์ไลฟ์ เดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ พร้อมอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
“ทุกคนคะ ไม้ไผ่ที่เราเห็นเมื่อครู่คือไม้ไผ่สดที่เพิ่งตัดและขนกลับมา ยังไม่ได้ผ่านการแปรรูปใด ๆ เลยค่ะ”
เจียงหนานเดินไปยังพื้นที่เก็บวัตถุดิบจุดถัดไป แล้วหยุดลงอย่างช้า ๆ
กล้องมือถือกวาดไปยังด้านหลัง พื้นที่ทั้งหมดเต็มไปด้วยไม้ไผ่ที่วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ แต่ละลำมีสีขาวนวลละมุน ต่างจากไม้ไผ่ดิบที่ยังไม่ผ่านการแปรรูปอย่างสิ้นเชิง
เจียงหนานก้าวเข้าไปใกล้กล้องอีกนิด “บริเวณนี้เป็นที่เก็บไม้ไผ่ที่ผ่านขั้นตอนถัดไป คือการขูดผิวเขียวแล้วค่ะ”
“หลังตัดและขนไม้ไผ่สดกลับมาแล้ว ต้องขูดผิวเขียวให้เสร็จภายใน 2 วันค่ะ”
“การขูดผิวเขียวคือการขูดเปลือกแข็งสีเขียวอมฟ้าที่มีชั้นคล้ายขี้ผึ้งบนผิวลำไผ่ออกให้หมด เพื่อเผยให้เห็นเนื้อไผ่ด้านในค่ะ”
เจียงหนานลูบไล้ไปตามลำไผ่
“เมื่อขจัดเปลือกสีเขียวออกจากไผ่ฉือจนหมดแล้ว เนื้อไม้จะมีสีขาวสะอาดนวลตา ผิวเรียบเนียนราวหยก สัมผัสละเอียดและเย็นเล็กน้อย ไม่เหนียวจากชั้นขี้ผึ้ง และไม่มีเสี้ยนค่ะ”
【เนื้อสัมผัสของไม้ไผ่นี่สุดยอดเกินไปแล้ว แค่วัตถุดิบก็สวยน่ามองขนาดนี้!】
【สตรีมเมอร์ ขูดเปลือกออกแล้ว ทำไมตอนขนส่งถึงยังห้ามมีรอยขีดข่วนหรือกระแทกด้วยล่ะ แปลกจัง】
【ขูดเปลือกไม่เห็นต้องใช้มือเลย น่าจะใช้เครื่องจักรได้มั้ง】
【ทำไมการขูดเปลือกถึงมีจำกัดเวลาด้วยล่ะ ขูดก่อนกับขูดทีหลังมันต่างกันเหรอ】
เจียงหนานคอยสังเกตช่องแสดงความคิดเห็นอยู่เสมอ เมื่อเห็นคำถามของทุกคนก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน
“เห็นทุกคนถามกันมาเยอะเลยค่ะ ยินดีต้อนรับทุกคนมาร่วมพูดคุยกันนะคะ มีคำถามอะไรก็ส่งไว้ในช่องแสดงความคิดเห็นได้เลย”