ย้อนเวลาตาย: ฉันกลายเป็นตำนานในไลฟ์เอาตัวรอด

ตอนที่ 52 ยังไงก็ไม่มีวันพรุ่งนี้แล้ว

7 นาที· 1.5K คำ

[ก่อนหน้านี้ใครเป็นคนพูดว่าอยู่ในกระท่อมหญ้าคาแล้วต้องตายนะ?]

[ข้าเอง... ข้าพูดมั่วไปเอง ข้าแค่ไม่เก่งเท่านั้น ไม่มีความหมายอื่นแน่นอน!]

[ไม่โทษเจ้าหรอก การกระทำของเทพย่อมไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาอย่างพวกเราจะเข้าใจได้ง่าย ๆ ถ้าพวกผู้ชมอย่างเราอยู่ชั้นแรก ส่วนผู้เล่นคนอื่นในฉากภารกิจอยู่ชั้นที่สอง เช่นนั้นเทพกู้ก็อยู่เหนือชั้นบรรยากาศไปแล้ว!]

[ใช่แล้ว ในเมื่อเทพกู้มาอยู่ที่กระท่อมหญ้าคา แสดงว่าอยู่ที่นี่แล้วไม่ตาย อีกทั้งกระท่อมหญ้าคาต้องมีเบาะแสสำคัญอยู่แน่!]

[เข้าใจแล้ว นี่คงเป็นการออกแบบโดยเจตนาของฉากภารกิจสินะ ทุกคนต่างพยายามหลีกเลี่ยงการเข้าไปอยู่ในกระท่อมหญ้าคา ใครจะรู้ว่าที่นี่ต่างหากที่มีไอเทมสำคัญสำหรับผ่านฉากภารกิจ!]

กู้หวยผู้ถูกผู้ชมในถ่ายทอดสดจินตนาการเสริมเติมแต่งและยกยออย่างบ้าคลั่ง กำลังเปิดกระเป๋าเดินทางอยู่ในขณะนี้

เธอพบว่าข้างในมีเพียงเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวสำหรับล้างหน้าแปรงฟันตามปกติ รวมถึงขวดโหลหลายใบที่ดูไม่คุ้นตา น่าจะเป็นผลิตภัณฑ์บำรุงผิวกับเครื่องสำอาง

หากจะมีอะไรผิดปกติ ก็คงเป็นชุดชั้นในลูกไม้แสนเซ็กซี่ที่อยู่ข้างในชุดหนึ่งกระมัง?

กู้หวยเพิ่งจะเอื้อมมือไปหยิบชุดชั้นในนั้นขึ้นมาดู หมอกดำที่ไม่รู้มาจากไหนก็แผ่คลุมมาถึงตรงหน้า

ก่อนที่ร่างของกู้หวยจะถูกหมอกดำกลืนกิน เธอได้ยินเสียงทุ้มต่ำเย็นเยียบของกู้เหยาดังขึ้นว่า “แม่ให้ลูกเห็นของแบบนี้ กำลังบอกใบ้อะไรลูกอยู่หรือขอรับ?”

กู้หวยอ้าปาก แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เธอก็หมดสติไปอย่างสิ้นเชิง

……

กู้หวยกลับมายังช่วงเวลาก่อนที่เธอจะเปิดกระเป๋าเดินทาง

คราวนี้เธอไม่เปิดกระเป๋าอีก แต่ยกมันไปวางไว้ตรงมุมกระท่อมหญ้าคา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป