ย้อนเวลาตาย: ฉันกลายเป็นตำนานในไลฟ์เอาตัวรอด

ตอนที่ 5 ตายบ่อยจนนางเริ่มชินแล้ว

9 นาที· 2.1K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

[เป็นสิ่งประหลาดนี่นา ก่อนหน้านี้มีคนนั่งลิฟต์ไปชั้นหก พอบานประตูลิฟต์เปิดก็ถูกสิ่งประหลาดฆ่าตาย]

[หรือว่าสิ่งประหลาดนั่งลิฟต์ไม่ได้ ต้องหากุญแจประตูเหล็กมาปล่อยสิ่งประหลาดออกมา?]

[ชั้นหกสามารถหากุญแจประตูเหล็กได้ แต่พอเปิดประตูปุ๊บ สิ่งประหลาดก็พุ่งออกมาฆ่าคน]

[มีเบาะแสสำเนาหนึ่งคือ สิ่งประหลาดตัวนี้จะไปรักษาที่ศูนย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูอันซินชั้นห้าทุกสัปดาห์]

[หรือว่าเธอเดินไม่สะดวก ต้องหาไม้เท้าให้ถึงจะปล่อยเธอออกมาได้ ไม่งั้นก็ต้องตาย?]

กู้หวยเล็งไม้เท้าไปที่ช่องว่างระหว่างซี่กรงเหล็ก สอดเข้าไปแล้วปรับมุม

จากนั้นเธอหลบสิ่งประหลาด เบี่ยงตัวให้ไม้เท้ากดปุ่มลงของลิฟต์

วินาทีต่อมา ไฟสัญญาณสีส้มบนปุ่มก็สว่างขึ้น

พร้อมกับเสียงการทำงานที่ดังขึ้นกะทันหัน ลิฟต์ก็เริ่มเลื่อนขึ้นจากชั้นหนึ่ง

ติ๊ง! บานประตูลิฟต์เปิดที่ชั้นหก แสงไฟขาวจากลิฟต์ส่องสว่างชั้นลอยแคบๆ

เงาร่างสีเทาดำในชั้นลอยค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหญิงวัยกลางคน เธอสวมเสื้อผ้าฝ้ายป่านหลวมๆ กับกระโปรงยาวครึ่งน่อง ผมดำที่เกล้าเรียบๆ มีปนสีเงินอยู่บ้าง

เธอยิ้มอย่างใจดีให้กู้หวย แล้วหมุนตัวเดินเข้าลิฟต์ไป

บานประตูลิฟต์ปิดลง หน้าจอข้างลิฟต์แสดงเลขชั้น 6, 5, 4, 3, 2, 1

วินาทีที่เลขเปลี่ยนเป็น 1 แสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของกู้หวย

ผ่านสำเนา

แชทถล่มทับทั้งไลฟ์สตรีมเหมือนภูเขาไฟระเบิด

[??????]

[ใช่หรอ? ใช่หรอเนี่ย! ไม่แม้แต่จะเสแสร้งแล้วสินะ]

[นี่คือบารมีของ 3 นาที 02 วินาทีหรือ? ผ่านแล้วเนี่ยนะ?]

[คุณบ้าหรือฉันบ้า ฉันตาฝ้าฟางแล้วหรือไง?]

[เป็นมิตรเตือนหน่อย ต่อไปควรเรียกกู้ซือ 1 นาที 52 วินาทีแล้ว 3 นาที 02 วินาทีกลายเป็นอดีตไปแล้ว]

[ห้ะ! สำเนานี้ใช้แค่ 1 นาที 52 วินาทีหรือ?]

[ไม่ใช่ ฉันดูไม่เข้าใจเลย หล่อนรู้ได้ไงว่าทำแบบนี้ถึงจะผ่าน?!]

[ในสำเนาโรงภาพยนตร์ฉันตามกู้ซือเก็บเบาะแสทีละอย่าง ยังพอเข้าใจได้ว่าเธอเป็นคนละเอียดรอบคอบเหมือนตาเหยี่ยว ไม่ลืมอะไรเลย แต่สำเนานี้เธอไปหาเบาะแสมาจากไหน?]

[ห้ะ! 1 นาที 52 วินาทีนี่มีเบาะแสด้วย?! ตอนไหนกัน!]

[โจวเยี่ยนอยู่ไหน! อยู่ไหน! ฉันรู้ว่านายดูอยู่ เร็วๆ เร็วๆ เร็วๆ เริ่มตัดต่อคลิปอธิบายเลย!]

ถ้ากู้หวยที่กลับมาพื้นที่ผู้เล่นแล้วเห็นแชทที่เต็มไปด้วยความสงสัย เธอคงหัวเราะแห้งๆ สองที

อย่าถามเลย ถ้าถามก็คือตายมาห้าครั้งแล้ว

พื้นที่สีขาวล้วนทรงกลม จากเดิมที่มีแผ่นหินเขียวสามช่อง ก็ยื่นออกไปอีกสี่ช่อง

รวมเป็นเจ็ดช่องแล้ว

กู้หวยนอนแผ่กลางพื้น ในหัวแล่นผ่านวิธีการตายทั้งห้าแบบของเธอ

ครั้งแรกคือตอนหาเบาะแสในโถง ถูกหมอกดำกลืนกิน

ครั้งที่สองคือตอนเขาลิฟต์ เธอเกิดความคิดแวบขึ้นมา ตัดสินใจเริ่มจากปุ่มแรก ไปทุกชั้นเพื่อกันตกเบาะแส ผลคือกดชั้นลบหนึ่งที่ไม่มีอยู่ในอพาร์ตเมนต์

ครั้งที่สาม เธอพบว่าในลิฟต์แสดงชั้นหกต้องใช้บัตรคีย์การ์ดถึงไปได้ จึงปีนบันไดไปชั้นหก พบว่ามีคนถูกขังอยู่ระหว่างลิฟต์กับประตูเหล็ก

เธอไม่บุ่มบ่าม ก่อนหมอกดำจะมาถึง เริ่มสำรวจทุกชั้นจากชั้นสอง พบว่าเบาะแสทั้งหมดชี้ไปที่ต้องช่วยคนที่ถูกขังอยู่ชั้นหก

เธอไปหาบัตรคีย์การ์ดลิฟต์ที่ศูนย์จัดการทรัพย์สินชั้นสามแล้วไปชั้นหก ผลคือพอบานประตูลิฟต์เปิด คนกลายเป็นสิ่งประหลาดฆ่าเธอแบบเผชิญหน้า

ครั้งที่สี่ เธอหากุญแจประตูเหล็กจากชั้นหกมาเปิดประตูเหล็ก ผลคือคนก็ยังกลายเป็นสิ่งประหลาดฆ่าเธอแบบเผชิญหน้า

ครั้งที่ห้า เธอยื่นมือเข้าไปในประตูเหล็กอยากช่วยคนกดลิฟต์ ผลคือถูกคนด้านในจับมือไว้ แล้วเธอก็กลายเป็นคนที่ถูกขังระหว่างบานประตูลิฟต์กับประตูเหล็ก

ไม่รู้ถูกขังอยู่นานแค่ไหน จนกระทั่งหมอกดำลามมาถึงชั้นหก ถึงได้ปลดปล่อยเธอ

ตายเสียจนเกือบ...จะชินแล้วบ้า!

แต่ตอนที่อยู่ในสำเนาแล้วใจจดจ่อจะผ่านด่านนั้น ก็ไม่ได้ทุกข์ทรมานเท่าตอนอยู่ในพื้นที่ผู้เล่นจริงๆ

กู้หวยคิดตกแล้ว ถ้าเธอย้อนเซฟได้ไม่มีจำกัด เธอก็จะวิ่งเต็มสปีดไปหาประภาคาร ถ้าไม่ได้ ก็ตายเร็วไปเกิดเร็ว

แต่ละสำเนานี่มันทรมานคนธรรมดาอย่างเธอเกินไปแล้ว!

วินาทีต่อมา กู้หวยที่กะจะลงสำเนาต่อก็ชะงักไป

เพราะในสมองเธอได้รับข้อความที่พื้นที่ผู้เล่นส่งมาให้

พื้นที่แจ้งว่า การที่เธอเคลียร์สำเนาได้สองด่านภายในวันเดียวอย่างยอดเยี่ยม ทำให้เธอหลุดจากข้อจำกัดการจับคู่ของโลกแห่งความตาย

สำเนาที่สามเป็นต้นไปจะเป็นสำเนาผู้เล่นหลายคน ถ้าเธอยินยอม สำเนาต่อไปเธอสามารถเลือกจับคู่กับผู้เล่นเลเวล C ได้

พื้นที่ยังแนบตารางเลเวลมาให้อย่างดี เลเวลคำนวณตามระยะห่างจากประภาคาร

เลเวล D 10 ก้าว, เลเวล C 30 ก้าว, เลเวล B 50 ก้าว, เลเวล A 70 ก้าว, เลเวล S 90 ก้าว

มุมปากกู้หวยกระตุกหลายที กลอกตามองบนอย่างอดไม่ได้

ไม่มีคำว่าถ้า! เธอไม่ยินยอม!

สองสำเนาที่ง่ายที่สุดเธอยังตายตั้งหลายครั้ง เกินจะจินตนาการได้เลยว่าสำเนายากๆ ที่จับคู่กับผู้เล่นเลเวล C จะโหดมหาโหดขนาดไหน ประมาณว่าสำเนาเดียวคงตายได้ถึงพันหนึ่งราตรี

เธอปฏิเสธเด็ดขาด แล้วเปิดสำเนาที่สามทันที

นึกไม่ถึงว่าครั้งนี้กู้หวยไม่ได้เข้าสำเนาทันที การตอบกลับจากพื้นที่ผู้เล่นคือ "กำลังจับคู่..."

กู้หวยที่รอเข้าสำเนาไม่รู้เลยว่า คนที่คลั่งไคล้เธอเป็นพิเศษในโลกความเป็นจริง พากันจะทำให้โจวเยี่ยนเป็นบ้าอยู่แล้ว

โจวเยี่ยนคิดว่าคนที่คอยแท็กเขา ส่งข้อความส่วนตัว หรือแม้แต่โทรหาเขาบนโลกออนไลน์ก็บ้าพอแล้ว ไมคิดเลยว่าจะมีที่เหวี่ยงกว่านี้อีก...

"โจวเยี่ยนเปิดประตูสิ! เปิดประตูสิ! ฉันรู้ว่านายอยู่บ้าน!"

"นายมีเวลาดูไลฟ์ ทำไมยังไม่ออกคลิปอธิบายอีก!"

"โจวเยี่ยนเอ๋ย... โจวเยี่ยนเอ๋ย..."

เสียงดังโหยหวนจากหน้าประตูบ้าน ลากเสียงยานคางยาว ไม่รู้เรื่องคงนึกว่าเขาเป็นคนอกตัญญู ตอนนี้โดนคนมาบุกถึงบ้าน

เทียบกับที่ใช้เวลาสี่สิบนาทีตัดต่อคลิปสำเนาแรกของกู้หวย ตอนนี้สำเนาที่สองของกู้หวยผ่านมาสองวันแล้วเขายังไม่ออกคลิปวิดีโอ ช้าจริงๆ นั่นแหละ

แถมสองวันนี้ไลฟ์สตรีมของกู้หวยก็ไม่เปิด ฝูงคนที่ถูกฝีมือเทพของกู้หวยดึงดูด แล้วคิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจจนใจคันไม้คันมือ ก็ได้แต่มาอัดโจวเยี่ยน

โจวเยี่ยนจนใจเปิดประตู ปรากฏว่ามีหลายคนเสียหลักล้มลงแทบเท้าเขา

ก่อนพวกเขาทันเอ่ยปาก โจวเยี่ยนก็ชิงตัดหน้าอย่างเด็ดขาด: "ผมเริ่มตัดต่อคลิปแล้วล่ะ แค่ระหว่างทางโดนขัดจังหวะตลอด... ขอเวลาสองชั่วโมง รับรองออกคลิปให้!"

พอได้ยินคำนี้ หัวหน้าคนที่อยู่แทบเท้าเขาเด้งตัวลุกขึ้นมาทันที สัญญาว่า: "คุณวางใจได้! จากนี้ไปสามชั่วโมง จะไม่มีใครรบกวนคุณ!"

จากนั้นโจวเยี่ยนก็เห็นกลุ่มคนพวกนี้กรูกันออกไป หัวหน้าพวกนั้นเดินไปพลางโทรศัพท์ไปพลาง

เขาจึงปิดประตู แล้วกลับมานั่งหน้าคอมเริ่มตัดต่อ

การกระทำของกู้หวยไม่สามารถวิเคราะห์จากเบาะแสในสำเนาได้โดยตรง สองวันนี้เขาเปิดดูบันทึกการล้มเหลวของสำเนาลิฟต์ทั้งหมดที่ผ่านมา และหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับอพาร์ตเมนต์ที่มีลิฟต์ในโลกความเป็นจริง จนได้เค้าโครงแล้ว

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา โจวเยี่ยนก็ปล่อยคลิปวิดีโออธิบายสำเนาที่สองของกู้หวย

คลิปถูกปล่อยออกไป ก็ดังระเบิดต่อหน้าต่อตาโจวเยี่ยนเลย

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป