คำพูดของกู้หวยเพิ่งจบลง ผู้เล่นอีกห้าคนต่างมีคำถามเดียวกันผุดขึ้นในใจ: ที่ถามว่ากินจานผลไม้หรือไม่ หมายความว่าอย่างไรกันแน่? กำลังถามว่าพวกเขายินดีเป็นเพื่อนร่วมทีมกับนางหรือไม่หรือ?
นี่เป็นการแข่งขันรอบคัดเลือกบุคคลทั่วโลก อย่างไรเสียพวกเขาก็เป็นตัวแทนประเทศของตน หากตอบตกลงไปตรง ๆ ผู้ชมที่ดูถ่ายทอดสดจะคิดว่าพวกเขาไร้กระดูกสันหลังหรือไม่?
ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างประเทศของตนกับหลงกั๋วเป็นอย่างไรนะ?
ระหว่างที่พวกเขากำลังลังเล เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ กู้หวยจึงถือว่าพวกเขาไม่กิน แล้วจัดการจานผลไม้จนหมดเกลี้ยง
แปลกจริง ทำไมทุกครั้งที่นางพูดถึงได้เงียบกริบกันหมด?
หรือเป็นเพราะผู้เล่นคนอื่นล้วนเป็นยอดฝีมือ มองปราดเดียวก็เห็นธาตุแท้ที่แสนธรรมดาของนาง จึงไม่อยากพูดคุยด้วย?
หารู้ไม่ว่าผู้เล่นคนอื่นระมัดระวังคำพูดกัน ก็เพราะมองนางเป็นยอดฝีมือต่างหาก
กินผลไม้มากเกินไป กู้หวยฝืนกลั้นอาการอยากเรอ แล้วพูดกับหลินเวยว่า “ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ในเมื่อเป็นเวลาว่าง ข้าจะเดินดูรอบ ๆ สักหน่อย”
คราวนี้หลินเวยได้สติ นางรีบพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ได้แน่นอน ขอแค่กลับมาที่นี่ก่อนสิบเอ็ดโมงก็พอ”
กู้หวยเหลือบมองเวลาในมุมจออิเล็กทรอนิกส์บนโต๊ะอย่างเงียบ ๆ ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงห้านาที
จากนั้นนางก็ลุกขึ้น ดึงเก้าอี้ออก แล้วเดินจากไป
นางตั้งใจจะไปดูบ้านไม้หลายหลังนั้นก่อน
นอกจากบ้านพักธรรมดาสามชั้นที่เจ้าหน้าที่คณะละครสังเกตการณ์พักอยู่แล้ว บ้านอีกหกหลังน่าจะเป็นที่พักที่ผู้เล่นเลือกได้
หลินเวยบอกว่ามีกล้องติดตั้งอยู่ทั่วเกาะ อีกทั้งเรือก็ออกไปหมดแล้ว ดังนั้นคิดจะหนีออกจากเกาะเพื่อผ่านฉากภารกิจคงเป็นไปไม่ได้แน่
แม้เกาะจะกว้างใหญ่ แต่เบาะแสคงอยู่ในเขตของคณะละครสังเกตการณ์
【เทพกู้ลงมือคนเดียวอีกแล้ว! นางมองอะไรออกแล้วหรือเปล่า?】
【มีใครสังเกตไหมว่ามุมกล้องถ่ายทอดสดครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม? ไม่เพียงตามเทพกู้ไปได้ มุมซ้ายบนยังมีแผนที่ย่อของค่ายปรากฏขึ้นด้วย กดแผนที่แล้วเปลี่ยนมุมกล้องไปยังตำแหน่งต่าง ๆ ในค่ายได้เลย】