วันถัดมา
เวลา 8 โมงเช้า
ทั้งสามกินอาหารเช้าอย่างง่าย ๆ เสร็จแล้วก็ออกจากบ้านพร้อมกัน มุ่งหน้าไปยังโรงเรียนมัธยมอันดับสองเมืองหรงเฉิง
หวงฮุ่ยเปลี่ยนมาสวมเสื้อคลุมแขนยาวสีเรียบสะอาดตา พยายามปกปิดแขนเสื้อที่ว่างเปล่าให้มิดชิด ทว่าก่อนออกจากบ้าน ปลายนิ้วก็ยังเผลอกำชายเสื้อแน่น ในใจเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
หวงฮุ่ยขยับริมฝีปาก ลังเลทำท่าจะเอ่ย แต่กู้ชิงก้าวเข้ามาหาเสียก่อน เขามองมารดาด้วยแววตาหนักแน่น “แม่ ไปกันเถอะ เราไปโรงเรียนกัน”
“ได้... ได้สิ”
เมื่อเดินออกมาถึงหน้าประตู
ทั้งสามเพิ่งมาถึงถนน ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศสังหารที่ปะทะเข้ามา
ทหารในเครื่องแบบพร้อมอุปกรณ์มาตรฐานเดินเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบไปตามถนน รถบรรทุกขนส่งกำลังพลหนักแล่นผ่านต่อเนื่อง ส่งเสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง
กระดานประกาศริมถนนเต็มไปด้วยประกาศใหม่เอี่ยม พื้นสีแดงตัวอักษรสีดำ แจ้งว่ากิจกรรมของสัตว์ปีศาจนอกเมืองทวีความรุนแรงขึ้น ทั้งยังประกาศเคอร์ฟิวทั่วเมืองในเวลากลางคืน เตือนประชาชนห้ามออกนอกบ้านหลังค่ำ
ร้านค้าริมทางหลายแห่งยังไม่เปิด หรือไม่ก็ลดเวลาทำการ เจ้าของร้านรีบเก็บสินค้าแต่เนิ่น ๆ สีหน้าแฝงความกังวล พลางเงยหน้ามองไปทางกำแพงเมืองไกล ๆ เป็นระยะ
ในอากาศมีกลิ่นดินปืนจาง ๆ ปะปนกับกลิ่นเหม็นเน่าของสัตว์ปีศาจ ลอยตามลมมาจากนอกเมือง
“สัตว์ปีศาจนอกเมืองเริ่มเหิมเกริมขึ้นทุกที” กู้โช่วหยวนเอ่ยเสียงเบา สายตากวาดมองทหารที่เคลื่อนกำลังไปตามถนน “ได้ยินว่าเมื่อคืนมีกองทัพสัตว์อสูรกายสองระลอกบุกกำแพงเมืองด้านตะวันตกอีกแล้ว”