ประตูห้องปิดสนิท ภายในเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจมั่นคงยาวนานของกู้โช่วหยวนที่ดังสะท้อนแผ่วเบา
พลังภายในอันมหาศาลยังคงไหลเวียนช้า ๆ ไปทั่วร่างกาย พลังที่หลั่งไหลเข้ามาก่อนหน้านี้ค่อย ๆ สงบลง ไม่กระแทกเส้นลมปราณอย่างบ้าคลั่งอีกต่อไป หากเปลี่ยนเป็นกระแสเล็ก ๆ ไหลเวียนวนซ้ำไปทั่วร่าง
เขานั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ หลับตาสังเกตความเปลี่ยนแปลงภายในร่างอย่างละเอียด
ตอนอยู่ขั้นหนึ่ง รากฐานพลังทั้งหมดมาจากแก่นเลือดลม แม้จะหนักแน่นเข้มข้น แต่ท้ายที่สุดก็ยังถูกจำกัดอยู่ในเนื้อหนัง ทุกการเคลื่อนไหวล้วนต้องอาศัยพละกำลังและเลือดลมของร่างกายฝืนรับไว้
บัดนี้เมื่อก้าวเข้าสู่ขั้นฝึกพลังระดับสอง เลือดลมที่กลั่นรวมแน่นแปรเปลี่ยนเป็นพลังภายใน ราวกับมีแขนอีกข้างที่ไร้รูปร่างเพิ่มขึ้นมา
พลังนี้สามารถปลดปล่อยออกไปภายนอก หรือเคลือบลงบนอาวุธได้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยเพียงพละกำลังดิบเข้าห้ำหั่นอีกต่อไป
ปลายนิ้วขยับไหวเล็กน้อย พลังภายในสายหนึ่งแผ่วจางเอ่อล้นจากกลางฝ่ามือ ลูบผ่านหน้าโต๊ะ
“กึก!”
หมากไม้เม็ดหนึ่งบนโต๊ะแตกออกอย่างไร้เสียง รอยแตกเรียบเนียนราวกับถูกตัดแต่ง
กู้โช่วหยวนค่อย ๆ ลืมตา สายตาเลื่อนไปยังกระจกโลหะบานเล็กตรงมุมโต๊ะหนังสือ
เขาเอื้อมมือหยิบกระจกขึ้นมา แล้วเงยหน้ามองตนเองในนั้น
รอยตีนกาลึกหลายเส้นตรงหางตาจางลง เหลือเพียงไม่กี่เส้น
จุดด่างดำตามวัยบริเวณลำคอจางลงไปหลายจุด ส่วนจุดสีน้ำตาลขนาดต่าง ๆ บนหลังมือก็หายไปบางส่วน
ผิวหนังที่เคยหย่อนคล้อยและแห้งเหี่ยวกลับกระชับขึ้นอีกครั้ง กล้ามเนื้อแน่นกระชับและยืดหยุ่น ไม่แห้งเหี่ยวย่นเหมือนชายชราอายุเจ็ดสิบปีอีกต่อไป
เห็นได้ชัดด้วยตาเปล่าว่าร่างกายของเขาอ่อนเยาว์ลงไปหลายปี!
ความตื่นเต้นยินดีพลันปะทุขึ้นในใจ หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่!
กู้โช่วหยวนยื่นมือออกมาเล็กน้อย ปลายนิ้วลูบผ่านหลังมืออย่างแผ่วเบา สัมผัสได้ถึงความกระชับเรียบลื่น หลังจุดด่างดำที่ติดตัวมาหลายปีจางหาย แม้แต่พละกำลังของกล้ามเนื้อและกระดูกก็ยังเพิ่มขึ้นไม่น้อย!