ทว่าสิ่งนี้มิได้ทำให้พวกเขาหวั่นไหว กลับยิ่งปลุกเร้าความมุ่งมั่นในใจให้พลุ่งพล่านขึ้นมา
นายกองน้อยองครักษ์พระราชวังถือดาบยาวชี้ไปที่รถม้าด้านหน้าพลางตะโกนขึ้น "ตามข้ามา!"
เบื้องหลัง ทหารองครักษ์กว่าสิบนายถือดาบยาวกรูกันตามติดตรงไปยังรถม้านั้น
พวกเขารู้ดีว่า ต่อให้ทั้งหมดเข้ารุม ก็ยากจะสร้างภัยคุกคามต่อผู้แข็งแกร่งระดับนี้ได้ หากแต่ในฐานะองครักษ์ เกียรติยศและภารกิจของพวกเขาไม่อนุญาตให้ถอย แม้จะรู้ว่าตายก็ต้องตายบนเส้นทางแห่งการบุก
รถม้ายังคงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่ราวกับไม่เห็นทหารองครักษ์ที่ตรงเข้ามา และเมื่อพวกเขาวิ่งเข้าไปในระยะสองจ้าง เสียงใสกังวานก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"เปาะ!"
เสียงหมากหล่นลงกระดาน ดั่งระฆังแห่งความตาย ก้องกังวานชัดเจนเข้าหูทุกคน
ดังคาด พร้อมกับเสียงหมากตก สายคลื่นพลังก็ซัดออกมาอีกระลอก พลังไร้รูปร่างดั่งคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าปะทะจนทหารองครักษ์กว่าสิบนายปลิวกระเด็นกลับไป
ร่างของทหารเหล่านั้นยังลอยอยู่กลางอากาศ ก็มีเสียงกระดูกแตกหักดังกรอบแกรบ เกราะเริ่มบุบเบี้ยวผิดรูป ปากพ่นเลือดเป็นทาง
เมื่อร่างร่วงถึงพื้น ก็ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว
ทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านหลังตะลึงงันไปชั่วขณะ สายตาทุกคู่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ทว่าพวกเขาก็ยังไม่ยอมถอย ทุกคนยกอาวุธเตรียมบุกอีกคำรบ
ในหัวของพวกเขาเวลานี้มีเพียงความคิดเดียว นั่นคือไม่ยอมให้รถม้าคันนี้ผ่านไป หากพวกเขายังมีลมหายใจ ก็ต้องห้ามไว้ให้จงได้