หากมีเพียงเขากับองครักษ์จินอู๋เว่ย เขาย่อมนำกำลังพลเข้าห้ำหั่นกับกองทัพกบฏเหล่านี้จนถึงที่สุด เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงขององครักษ์จินอู๋เว่ยต้องมัวหมอง
ทว่าบัดนี้ฮ่องเต้อยู่ในกองทัพ ภารกิจของพวกเขาคือคุ้มครองความปลอดภัยของฮ่องเต้ พวกเขาตายได้ แต่หากไม่อาจคุ้มครองฮ่องเต้ให้ปลอดภัย ต่อให้ตายหมื่นครั้งก็ยังไม่อาจชดใช้ความผิดนี้
“เคร้ง!”
ในยามนั้นเอง เสียงกระบี่พลันดังกังวาน เห็นฮ่องเต้ชักกระบี่เทียนจื่อออกจากเอวอย่างฉับพลัน พลางตะโกนก้องว่า “องครักษ์จินอู๋เว่ยฟังคำสั่ง ตามข้าบุกฝ่าออกไป!”
เสียงตะโกนกึกก้องนี้เผยให้เห็นบารมีแห่งจักรพรรดิของฮ่องเต้อย่างเต็มเปี่ยม ทั้งยังปลุกโจวเฉิงเยวียนให้ได้สติอย่างสมบูรณ์
เขารีบออกคำสั่ง จัดกำลังพลบุกฝ่าวงล้อม ตลอดทางต่อสู้เข่นฆ่ากันอย่างนองเลือด ในที่สุดพวกเขาก็บุกออกมาได้สำเร็จ ก่อนที่วงล้อมของฝ่ายตรงข้ามจะปิดสนิท
ทว่าอันตรายยังไม่คลี่คลาย ทั่วบริเวณทางเหนือของเขาเป่ยเจ้าเต็มไปด้วยศัตรู ไม่ว่าพวกเขาจะหนีไปทางใด ก็ล้วนมีศัตรูขวางอยู่
ยิ่งไปกว่านั้น ในกองทัพศัตรูยังมีจอมยุทธ์อยู่ไม่น้อย พวกมันซ่อนตัวดุจอสรพิษและสัตว์ร้ายในพงหญ้า ไม่รู้ว่าจะเผยเขี้ยวเล็บคมกริบออกมาเมื่อใด แล้วโจมตีสังหารในคราเดียว
หลูฉางหนิงถือร่มเพชรยืนขวางอยู่เบื้องหน้าฮ่องเต้ ผู้ฝึกยุทธ์ที่พุ่งเข้ามาส่วนใหญ่ล้วนถูกเขาสังหารในกระบวนเดียว ไม่มีผู้ใดต้านทานได้ถึงกระบวนที่สอง
กระทั่งยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์สองคนปรากฏขึ้นในขบวนทัพฝ่ายตรงข้าม จึงรั้งหลูฉางหนิงเอาไว้ได้อย่างเด็ดขาด
“คุ้มกันฮ่องเต้เข้าไปในหุบเขา!” หลูฉางหนิงกำชับโจวเฉิงเยวียนเพียงประโยคเดียว จากนั้นก็ตรงเข้าปะทะกับยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ทั้งสอง