“ฉัวะ!”
ประกายดาบวาบวูบ เร็วดั่งสายฟ้าฟาด
ทุกผู้คนยังไม่ทันได้สติ หัวของนายร้อยผู้นั้นก็ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ เลือดจากลำคอพุ่งกระฉูดดุจน้ำพุ ร่างไร้ศีรษะโยกคลอนบนหลังม้าก่อนทรุดกระแทกพื้นสนั่น
เหตุการณ์เปลี่ยนไปรวดเร็วเกินคาด ฉับพลันเสียจนสมาชิกกาโลหิตรอบด้านตะลึงค้างอยู่กับที่ สมองว่างเปล่า ส่วนทหารม้าปิดหน้านั้นมิได้หยุดฝีเท้าแม้แต่น้อย กระตุ้นม้าตรงไปเบื้องหน้าต่อ
“ระวัง! มีมือสังหาร!”
ท้ายขบวนในที่สุดก็มีผู้ได้สติ ตะโกนลั่นด้วยน้ำเสียงแทบขาดใจ
กลางขบวน นายร้อยผู้เป็นลำดับถัดมาได้ยินเสียงสีหน้าพลันเปลี่ยน หันกายกลับฉับพลัน ทว่าสิ่งที่สะท้อนเข้าสู่ดวงตาคือประกายเย็นเยียบที่อยู่แค่เอื้อม
“ฉี่!”
เขารู้สึกเพียงลำคอเย็นวาบ จากนั้นภาพเบื้องหน้าก็หมุนคว้าง
เขาแลเห็นร่างไร้ศีรษะร่างหนึ่งค่อยๆ ร่วงจากหลังม้า โลหิตพุ่งเป็นลำ
นั่น... ดูคล้ายร่างของตนเอง
สองดาบ สองนายร้อย ดับชีพ
ทหารม้าปิดหน้ายังคงไม่มีทีท่าจะหยุด กีบม้ากระทบพื้นถี่ยิบ มุ่งตรงสู่นายร้อยคนสุดท้ายแนวหน้า
ยามนี้ นายร้อยคนสุดท้ายนั้นได้เตรียมป้องกันตัวแล้ว เขาสั่งการเด็ดขาด ให้ลูกน้องจัดกระบวนสกัดศัตรู น้ำเสียงสั่นเครือจนปิดไม่มิด
“จับมันมาให้ข้า!”
เขาไม่มีเวลาคิดว่าอีกฝ่ายคือผู้ใด สิ่งเดียวที่ต้องทำ ณ บัดนี้คือสังหารคนผู้นี้ให้เร็วที่สุด มิอาจเสียเวลาจนพลาดภารกิจสกัดกองนกเค้าแมวรัตติกาล
เห็นทหารม้าปิดหน้าพุ่งตรงเข้ามา สมาชิกกาโลหิตสิบกว่านายโถมเข้าใส่พร้อมกัน กระบี่ฟาดฟันลงมา เบื้องหลังยังมีสมาชิกกาโลหิตอีกมากมายชักดาบกระโจนเข้าใส่ หมายจะปิดล้อมเขาไว้