ท่าเรือใต้ถูกก้อนหินไฟกระหน่ำอย่างหนัก กำลังพลของกองทัพใหญ่เหอที่อยู่บนเกาะก็ตึงมือทันที แนวป้องกันของท่าเรือเหนือก็หย่อนยานตามไปด้วย แต่ก็ยังมีทหารข้าศึกกว่าสองพันนายเฝ้าอยู่
เลี่ยวชางเหิงกับปี้เฉาเซิงสบตากันแวบหนึ่ง แล้วตัดสินใจเด็ดขาด ออกคำสั่ง บุกตีเกาะอย่างหนักหน่วง ณ บัดนี้!
แน่นอนว่าผู้บุกทัพหน้าเป็นทหารโครยอหนึ่งหมื่นนาย พวกเขาถือโล่ทั้งหมดพุ่งขึ้นท่าเรือ ป้องกันลูกธนูและการจู่โจมของทหารรักษาการณ์ ช่วยให้กองทัพฝูโปและกองกำลังคุนหลงที่อยู่ด้านหลังมีเวลา
การให้ทหารโครยอเป็นทัพหน้า เสียสละชีวิตน่ะ จริงๆ แล้วก็ไม่ค่อยสมควร แต่นี่คือสนามรบ ในสนามรบมีแต่เป็นตายกันไป ความเมตตาที่นี่มีแต่จะทำให้ตัวเองตายอย่างอนาถ
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาเคยรุกรานต้าโจวพร้อมกับจักรวรรดิใหญ่เหอ ตอนนี้ให้พวกเขาชดใช้ความผิดของตัวเอง ก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล
เมื่อเผชิญฝนธนูที่กระหน่ำลงมาดุจห่าฝนจากทหารเรือใหญ่เหอ ทหารโครยอล้มตายลงเป็นพรวน แต่ต่อหน้าคำสั่งทหาร พวกเขาไม่มีทางเลือกเลย ในที่สุด หลังสูญเสียไปถึงสี่พันนาย กองทัพฝูโปและกองกำลังคุนหลงหน่วยหลักก็ขึ้นเกาะสำเร็จ
ทหารใหญ่เหอที่รักษาการณ์กว่าสองพันนายเห็นสถานการณ์ไม่ดี ทิ้งศพไว้หลายร้อย แล้วรีบถอยไปทางป้อมหินอย่างรีบเร่ง
ในเวลาเดียวกัน กองทัพใหญ่ที่หลิงชวนนำมาด้วยตนเองก็ประชิดป้อมหินแล้ว
การเคลื่อนทัพขนาดนี้ แน่นอนว่าปิดบังหูตาข้าศึกไม่ได้ ระหว่างทางแม้จะมีการต้านทานประปราย แต่ข้าศึกปะทะนิดหน่อยก็ถอย เห็นได้ชัดว่าเต๋อชวนเจียซิ่นตัดสินใจรวบรวมกำลังพลแล้ว ตั้งรับสองจุดสำคัญคือท่าเรือใต้กับป้อมหิน
