สวีเสวียนเช่อเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้า พลังฝีมือเหนือกว่าเขา กระบวนท่าโจมตีชุดนี้จึงไม่อาจทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บโดยตรง แต่ก็สามารถปิดจุดชีพจรหลายแห่งได้ชั่วขณะ ทำให้ปราณแท้ไม่อาจโคจรได้
ทว่า ในขณะที่เขากำลังลำพองใจกับความสำเร็จของตน สวีเสวียนเช่อก็ขยับ เขาไม่มีท่วงท่าฉูดฉาด เพียงยื่นหมัดออกไปอย่างเรียบง่าย
หมัดนี้มิได้รวดเร็ว แต่กลับทรงพลังและองอาจ พุ่งตรงไปยังอกของเจียวเหวินจวิ้น
เจียวเหวินจวิ้นเห็นดังนั้น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน เขาคิดถอยหลบคมหมัดนี้ แต่น่าเสียดายที่สายเกินไปแล้ว
“โครม...”
หมัดนี้กระแทกเข้าที่อกของเขาอย่างหนัก ร่างของเจียวเหวินจวิ้นปลิวถอยหลังไปตรงๆ กระแทกเก้าอี้ตัวที่เขานั่งก่อนหน้านี้จนแตกละเอียด
“พรวด...”
เจียวเหวินจวิ้นกระอักเลือดคำโตออกมาทันที แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่เข้าใจ “เจ้า... ข้าปิดจุดชีพจรของเจ้าแล้วมิใช่หรือ เหตุใดเจ้าจึงไม่ได้รับผลกระทบ?”
สวีเสวียนเช่อแค่นหัวเราะกล่าวว่า “ก็ต้องโทษที่เจ้าโลกแคบหูตาคับแคบ แม้แต่วรกายเพชรแกร่งยังไม่เคยได้ยิน!”
ครั้นได้ยินคำว่าวรกายเพชรแกร่ง ดวงตาของเจียวเหวินจวิ้นก็หดวูบ ที่แท้กระบวนท่าของตนไร้ผล เพราะอีกฝ่ายฝึกวิชาภายนอกแขนงนี้สำเร็จแล้ว
เล่าลือกันว่าวิชานี้ฝึกฝนได้ยากยิ่ง แต่หากฝึกสำเร็จแล้ว ก็จะมีร่างกายคงกระพัน ดาบทวนมิอาจทำอันตราย
เกราะระฆังทอง เสื้อผ้าเหล็ก และวรกายเพชรแกร่ง เป็นสามวิชาฝึกกายแข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า คิดไม่ถึงว่าสวีเสวียนเช่อจะฝึกวรกายเพชรแกร่งซึ่งยากที่สุดสำเร็จ
เกราะระฆังทองใช้ปราณแท้กับสัจธรรมวิถีหลอมรวมเป็นเกราะป้องกัน เสื้อผ้าเหล็กขัดเกลาร่างกายให้แข็งแกร่งดุจทองแดงเหล็กกล้า ส่วนวรกายเพชรแกร่งหลอมรวมภายในและภายนอก ฝึกเอ็นกระดูกหนังจากภายนอก ฝึกปราณหนึ่งสายจากภายใน ปราณแท้ สัจธรรมวิถี และร่างกายล้วนเกื้อหนุนกัน