บนกำแพงหิน เกาทัณฑ์ตั้งพื้นกว่า 200 หลังถูกจัดวางตามระยะห่างที่กำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว ด้านหลังมีเครื่องยิงหินอีกหลายสิบนายตั้งตระหง่านราวทหารยามยักษ์ เงียบสงัดอยู่กับที่
ยิ่งไปกว่านั้น จ้าวเซียงยังได้สร้างค่ายพักทั้งหมดเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่า ในช่วงเวลานี้ คนกว่าหมื่นของเขามิได้อยู่ว่างเลยแม้แต่น้อย
หลิงชวนให้แต่ละหน่วยเข้าค่ายพักผ่อน ส่วนเขาเองก็อยู่ภายใต้การนำของจ้าวเซียง ตรวจตราหน้างานอย่างละเอียดรอบคอบ
“ทำได้ดีมาก!” หลิงชวนตบไหล่จ้าวเซียงแล้วกล่าว
จ้าวเซียงหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “นายพลนำเหล่าพี่น้องออกไปสู้ตายแนวหน้า ข้าอยู่ข้างหลังย่อมมิอาจอยู่ว่างได้!”
“เยว่ลวี่ว้อเสียเปรียบใหญ่ คงไม่บุกเร็วนัก แต่กองทัพใต้บัญชาของเขามาถึงที่นี่เป็นเพียงเรื่องของเวลา ให้เหล่าพี่น้องเตรียมพร้อมไว้แต่เนิ่น ๆ!” หลิงชวนสั่งกำชับ
“นายพลวางใจได้ อาวุธยุทธภัณฑ์และเสบียงทั้งหมดเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว!” จ้าวเซียงรับปากพร้อมพยักหน้า จากนั้นก็ถามด้วยความอยากรู้ “นายพล ได้ข่าวว่ากองทหารม้าปีกห่านทำลายทหารม้าเหล็กหมาป่าเท่าได้สำเร็จ?”
หลิงชวนพยักหน้า แล้วกล่าวเสียงทุ้ม “ถูกต้อง!”
“แต่ ทหารม้าปีกห่านก็เสียหายหนักในศึกนี้ ทหารตายเกือบสามพันนาย อีกเกือบพันนายพิการตลอดชีวิต!”
เมื่อได้ยินผลเช่นนี้ จ้าวเซียงก็รู้สึกหนักใจยิ่ง ไม่รู้จะพูดอะไรต่อไป
สองวันถัดมา หลิงชวนเรียกแม่ทัพนายกองจากทุกหน่วย เริ่มวางแนวป้องกันโดยอาศัยภูมิประเทศของเขาลูกจงกู่
ศึกใหญ่บุก-ป้องกันเช่นนี้ สนามรบย่อมมิอาจมีเพียงจุดเดียว แม้กองทัพใหญ่จะผ่านได้เพียงเส้นทางนี้ แต่ที่อื่นก็ต้องวางกำลังป้องกันด้วยเช่นกัน