ลู่เฉินเฟิงทำได้เพียงนำทหารม้าเสวียนหยิงเลี่ยงทิศทางของกองทัพต้องห้าม มุ่งหน้ากลับค่ายไป
เผยหมิงเฮ่อ เหยาฉินเหยียน และสื่อเหวินยวี่ ทั้งสามคนเห็นดังนั้น ก็ได้แต่พาเหล่าทหารในสังกัดของตนติดตามทหารม้าเสวียนหยิงถอยหนีไปด้วย
แผนการของลู่เฉินเฟิงล้มเหลว ทำให้พวกเขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ถึงแม้ในใจจะอยากจะชำแหละลู่เฉินเฟิงเป็นพันชิ้น เพียงแต่ทหารม้าเสวียนหยิงที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขายังมีอยู่ พวกเขาจึงได้แต่เก็บงำความแค้นไว้ในใจ คล้อยตามไปด้วยกันเพื่อเอาชีวิตรอด
พวกเขาเข้าใจดีว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ การอยู่ต่อคือทางตาย มีเพียงการเกาะติดลู่เฉินเฟิงไปเท่านั้น ถึงจะมีหวังรอดชีวิตอยู่บ้าง
หากรู้แต่แรกว่าเป็นเช่นนี้ ต่อให้ตายพวกเขาก็จะไม่เข้าข้างลู่เฉินเฟิง แต่เดิมพวกเขาไม่รู้มาก่อนว่าลู่เฉินเฟิงเพื่อก้าวขึ้นสู่อำนาจ กลับคิดร้ายต่อท่านลู่ชัว และไม่กล้าเชื่อว่าเขามีใจคิดไม่ซื่อ ถึงกับคิดจะลอบสังหารฮ่องเต้ เปลี่ยนราชวงศ์
ตอนนี้ ไม่เพียงแต่ตำแหน่งใหญ่โตเงินทองความร่ำรวยที่คาดหวังไว้จะกลายเป็นฟองสบู่ หากแต่จากที่เคยเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นหนึ่ง กลับกลายเป็นนักโทษหนีตายไปทั่วหล้า
น่าเสียดาย ในโลกนี้ไม่มีทางมียาแก้ความเสียใจ
ทหารม้าเสวียนหยิงหนึ่งหมื่นนาย บวกกับกองกำลังส่วนตัวของทั้งสามคน รวมกันเกือบสองหมื่นคน กำลังวิ่งพล่านไปทางค่าย
หากมีม้าศึก ต่อให้สองหมื่นสู้สามหมื่น ด้วยพลังการรบอันน่าสะพรึงกลัวของทหารม้าเสวียนหยิง ก็ยังสามารถเผชิญหน้ากับกองทัพต้องห้ามได้ แต่ทว่าไร้ม้าศึก จะให้ทหารเดินเท้าสู้ทหารม้า ไม่มีทางชนะได้เลย