"ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อทหารมาประดา นายพลก็ต้านไว้ เมื่อน้ำมาถึง ดินก็กลบไว้ ศัตรูรวมทัพ เราเองก็รวมทัพสู้กลับเช่นกัน!" หวงเล่อจื้อประสานมือคารวะกล่าว "ขอสั่งการไปยังเหลียงโจวและซั่วโจวทันที ให้พวกเขายกทัพไปหนุนอวิ๋นโจวและจิ้งโจว!"
แม้จะเป็นวิธีที่ดุ่มๆ แต่ก็ถือว่าเป็นวิธีหนึ่ง
หลูยุ่นโฉวไม่แสดงท่าทีใดๆ หันไปมองเยี่ยซือเจิน แล้วถาม "ซื่อเจิน เจ้าเห็นว่าเช่นไร?"
"ข้าน้อยเห็นว่าวิธีนี้ไม่เหมาะสม!" เยี่ยซือเจินส่ายหน้าเล็กน้อยกล่าว
"จงว่ามา!" หลูยุ่นโฉวยกมือเป็นเชิงอนุญาต
เยี่ยซือเจินกระแอมหนึ่งครั้ง กล่าว "ในสถานการณ์ตอนนี้ วิกฤตที่สุดคือแนวรบจิ้งโจว ครึ่งเมืองจิ้งโจวตกเป็นของศัตรูแล้ว หากไม่รีบขับไล่ศัตรูออกนอกด่าน เมื่อทัพหนุนของศัตรูมาถึง จิ้งโจวมีหวังต้องแตกพ่ายในไม่ช้า!"
เยี่ยซือเจินหยุดเล็กน้อย กล่าวต่อ "ถึงแม้เราจะส่งกองทัพซั่วโจวไปหนุน ศัตรูก็ยังส่งทัพหนุนมาเช่นกัน เราย่อมตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ดี!"
หลูยุ่นโฉวขมวดคิ้วเล็กน้อย ถาม "ถ้าอย่างนั้น ตามความเห็นของเจ้า ควรจะจัดกำลังทัพอย่างไร?"
"ให้ส่งสองหมื่นทหารโยวโจวของต้งฉียังไปด้วย และจากเหลียงโจวให้ระดมอีกสามหมื่นทหารเหลียงโจว ไปหนุนจิ้งโจว!" เยี่ยซือเจินกล่าว
เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา ทุกคนถึงกับสูดลมหายใจเย็นวาบ สองหมื่นทหารโยวโจวของต้งฉียังแต่เดิมนั้นถูกส่งไปหนุนเหลียงโจว ตอนนี้กลับต้องระดมกำลังห้าหมื่นนายจากเหลียงโจวในคราวเดียว กองกำลังที่เหลือของเหลียงโจวก็จะมีพอเพียงแค่รักษาแนวป้องกันของตนเองเท่านั้น