ทั่วปาชิงหลวนรู้ดีในใจว่าหลิงชวนจงใจให้คนนำศพเหล่านี้มาสร้างเป็นเนินหัวกะโหลก ก็เพื่อข่มขวัญ
นางฝืนใจไม่ยอมถอย แต่กลิ่นคาวสาบคลุ้งนั้นช่างฉุนจนทนไม่ไหว ในที่สุดก็ทำได้เพียงเดินไปย่อตัวลงข้างทางแล้วอาเจียนแห้งออกมา
ขณะนั้นเอง นางก็เห็นครึ่งหน้ามนุษย์ใบหนึ่งอยู่บนพื้นตรงหน้า ใบหน้านั้นไร้ซึ่งสีเลือด ดวงตาสีเทาหม่นเบิกกว้างจ้องมามองอย่างว่างเปล่า ชวนขนลุกยิ่งนัก
ทั่วปาชิงหลวนร้องอุทานด้วยความตกใจ ถอยกรูดไปหลายก้าว เท้าเสียหลักแทบล้มลง
ทหารเกราะทองหลายนายรีบรุดเข้ามาล้อมไว้ เมื่อเห็นครึ่งหน้ามนุษย์บนพื้นดิน จิตใจก็พลันตึงเครียดขึ้นมาทันที รีบประคองทั่วปาชิงหลวนให้ลุกขึ้นยืน
ก่อนหน้านี้ อาจารย์อ๋องฝูโจวคาดการณ์ไว้ว่า หากหลิงชวนรู้ข่าวการตายของหลูยุ่นโฉวที่หุบเขาเหลียนเหอ จักต้องยกทัพบดขยี้ที่ราบตะวันออกจนราบเป็นหน้ากลอง เลือดล้างทุกเผ่า แม้แต่ราชวงศ์อวี่เหวินก็คงไม่ละเว้น
นางจึงรีบนำคณะออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองซียงหงโดยเร็วที่สุด หวังจะไปให้ถึงก่อนที่หลิงชวนจะตีเมืองซียงหงแตก แล้วค่อยเจรจากับเขา
นางรู้ดีในใจว่า ต่อให้ราชวงศ์อวี่เหวินต้องรับความเสียหายอย่างหนักในศึกชี้ขาดความเป็นชะตาก่อนหน้านี้ แต่รากฐานที่มีมาหลายร้อยปียังคงอยู่ ด้วยบารมีของราชวงศ์และทรัพย์สินที่สะสมมานับร้อยปี อีกไม่กี่ปีก็จะฟื้นคืนกลับมาได้
บัดนี้ราชวงศ์ทั่วปาและทั่วทั้งทุ่งหญ้าต่างซวนซาบาดเจ็บสาหัส หากสูญเสียราชวงศ์อวี่เหวินซึ่งเป็นเสาหลักไป ทางตะวันออกทั้งหมดก็จักกลายเป็นเพียงเม็ดทรายที่กระจัดกระจาย