หลังจากการทักทายกันเป็นเวลาหนึ่ง หลิงชวนก็เชิญทุกคนนั่งลง จากนั้น แมลงวันก็พาทหารคนสนิทนำสุราเข้ามา
"ในสนามรบชายแดนนี้ ข้าขอถือสุราแทนน้ำชา ขอทุกท่านอภัยด้วย!" หลิงชวนซึ่งนั่งอยู่บนตำแหน่งประมุขยกจอกขึ้นกล่าว
"ฮ่าๆ ท่านแม่ทัพพูดผิดแล้ว พวกเราเป็นพวกหามรุ่งหามค่ำในยุทธภพ ไม่มีความอ่อนช้อยในการดื่มชา สุรานี่แหละถูกปากกว่า!" ถังเซินยกชามสุราขึ้นยิ้มกล่าว
"ขอบคุณทุกท่านที่มาจากแสนไกลเพื่อช่วยเหลือ เพียงเพื่อความชอบธรรมนี้ ขอข้าคารวะทุกท่านด้วยสุราชามนี้!"
หลิงชวนพูดจบ ก็ดื่มสุราในจอกจนหมด ทุกคนเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นยืน แล้วดื่มสุราในชามจนหมดเช่นกัน
หลายคนไม่เคยดื่มสุราหมาป่ามาก่อน การดื่มชามใหญ่ในอึดใจเดียว ทำให้หลายคนไออย่างรุนแรง ใบหน้าแดงก่ำ
"สุราหมาป่านี้ดุร้ายจริง ดั่งเหล็กกล้าและม้าศึกในชายแดน ดุร้ายและเกรี้ยวกราด!" มู่ชิงหลิวเอ่ยชม
"ท่านมู่พูดถูกต้อง ทว่า น่าเสียดายที่ชายแดนแห่งนี้มิใช่ทุกคนจะซื่อตรงและโปร่งใสเหมือนสุราหมาป่านี้!" ถังเซินรับคำพูดมากล่าว
เมื่อคำนี้เอ่ยออกไป บรรยากาศในกระโจมทหารก็เปลี่ยนไปอย่างประหลาด
เจียงเสวี่ยลู่แห่งเขาชูซานก็หัวเราะเย็นชา กล่าวว่า "ศึกยังไม่ทันจบ กลับคิดวางแผนร้ายกับเพื่อนร่วมรบ แย่งชิงความดีความชอบ ไม่น่าแปลกใจที่ชายแดนถูกกดขี่มาหลายปี บัดนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะคนต่ำช้าพวกนี้กุมอำนาจ!"
"คำของท่านเจียงถูกต้องกับความคิดของข้า คนที่ใจแคบ อำมหิตและเห็นแก่ตัว หากได้กุมอำนาจใหญ่ คงเป็นความหายนะของชาติ!" เจี่ยนอู๋จิ้วกล่าว