บุรุษผู้มีอากัปกิริยาสง่างามเอ่ยต่อว่า “มากสุดก็สิบปี น้อยสุดสามถึงห้าปี ฉู่ซุ่ยเหลียงก็ต้องถอดชุดเกราะกลับไร่นา การเปลี่ยนแม่ทัพชายแดนตะวันตกเป็นเรื่องที่ตอกตะปูแน่นอน หากเป็นเมื่อก่อน เจ้าหยวนชิงฟางย่อมไม่มีโอกาสแม้แต่น้อย!”
บุรุษนั้นหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อไปว่า “ทว่า บัดนี้ กองทัพเกราะทะเลทรายและกองพลพยัคฆ์เพลิงเพิ่งประสบความพ่ายแพ้ยับเยิน ชื่อเสียงของเจียวเลี่ยซานและหยางซั่วคงตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว ผู้บัญชาการอวิ๋นที่ประจำการชายแดนตะวันตกมาหลายปี อาจมีโอกาสช่วงชิงมิใช่น้อย!”
หยวนชิงฟางมีสีหน้าเรียบเฉย แต่ในดวงตาบังเกิดคลื่นลมพายุโหมกระหน่ำ อีกฝ่ายเพียงกล่าวไม่กี่ประโยคก็ชี้ชัดสถานการณ์ชายแดนตะวันตก ทั้งยังเผยความลับในใจของเขาออกมาอย่างเปิดเผย
ชั่วพริบตา กระแสเย็นวาบจากฝ่าเท้าพุ่งปราดขึ้นสันหลัง ทะลวงสู่กระหม่อม
แต่จากถ้อยคำสั้น ๆ และกลิ่นอายที่เปล่งออกจากอีกฝ่าย แทบจะยืนยันได้ว่าผู้นี้มาจากกองทัพเช่นกัน
แม่ทัพชายแดนตะวันตกเขารู้จักแทบทุกคน ไม่มีผู้ใดเช่นนี้ คงได้แต่เป็นคนจากชายแดนเหนือ
เมื่อขอบเขตค่อย ๆ แคบลง ชื่อหนึ่งก็ปรากฏในห้วงความคิดของหยวนชิงฟาง
เพียงแต่เขาไม่คาดคิดว่าผู้นั้นจะมายังด่านเซินโหลว ยิ่งนึกไม่ถึงว่าตนกับเขาไม่เคยรู้จักกัน ไม่มีมิตรจิตมิตรใจ เหตุใดอีกฝ่ายจึงมาช่วยเหลือตน?
ทั้งยังเห็นอีกฝ่ายกล่าวอย่างหนักแน่นมั่นอกมั่นใจ ราวกับจัดการห้าหมื่นนายทัพนอกด่านก็ง่ายดายเพียงล้วงของออกจากถุง หยวนชิงฟางอดแปลกใจไม่ได้ว่าความมั่นใจเช่นนี้มาจากที่ใด
“ท่านกล่าวเกินไปแล้ว แม่ทัพฉู่สุขภาพแข็งแรง ดูแลชายแดนตะวันตกต่ออีกสักสิบปีก็หาใช่ปัญหา ยิ่งกว่านั้น การแต่งตั้งแม่ทัพคนต่อไปย่อมเป็นราชโองการจากราชสำนัก ข้าน้อยไม่กล้าคิดล้ำเกินเลยแม้แต่น้อย!” หยวนชิงฟางพยายามสะกดใจให้สงบพลางเอ่ย